Jeśli miał być szczery, to spodziewał się że Hestia prędzej zaznajomiona była z Brenną. Przecież obie pracowały w Brygadzie Uderzeniowej, prawda? Jasne, Longbottom była detektyw i pewnie miała na głowie lepsze do roboty niż niańczenie młodych brygadzistów, aczkolwiek byłby w stanie tutaj polemizować, biorąc pod uwagę jak biegała za nią Heather. Uniósł więc lekko brew, ale nie powiedział na ten temat nic, bo w sumie to nie zmieniało to wiele w jego życiu.
— Na samhain i tak pewnie wydarzy się coś, co da nam podstawy do pracy. Nikt chyba nie wierzy, że Czarny Pan postanowi ominąć to święto — uśmiechnął się krzywo, w jakiś nieco zmęczony sposób. Jeśli o ingerencję Voldemorta w sabat nie martwiło się Ministerstwo albo organizatorzy zabawy, to na pewno robił to on i Victoria. Dalej w kolejce stała Brenna i cała reszta ich rodzin, bo oto miało wybić pół roku od momentu, kiedy połknęło ich limbo, a potem wypluło. Zimność w ich ciałach nie zniknęła, nie pozwalając o sobie zapomnieć, a przez to siało się pewnego rodzaju wyczekiwanie; co stanie się w święto duchów? Czy ta zalegająca w nich energia faktycznie nie okaże się niebezpieczna? A co jeśli Czarny Pan postanowi ją im wyrwać?
— Nie, nie o to chodzi czy powinnaś. Pytam z ciekawości — zapewnił ją, chociaż nie był pewien czy aby był w stanie przegadać jej wątpliwości i konkluzję do jakiej sama doszła podczas swojego monologu. — Wydają mi się zwyczajnie przydatne. Na pewno ułatwiają komunikację w jakichś kryzysowych sytuacjach, więc no nie powiedziałbym, że mam zamiar naciskać żebyś wzięła się raz dwa za ich naukę, ale też nie będę cię od tego odciągać. Jeśli chcesz to mogę ci pomóc — wzruszył ramionami. Jeszcze się okaże, że nie byłby aż takim złym nauczycielem - na pewno niektórzy by się zdziwili na taką rewelację. — No dobrze, w każdym razie dam znać naszemu sędziemu, że jesteś na tak. Masz jeszcze jakieś pytania?