[22/10/1972] Mieszkanie Harper

Spacer po innych częściach apartamentu zaprowadził Heather do sypialni.

Wykorzystując optymalnie ograniczoną przestrzeń mieszkalną, Harper składowała pod łóżkiem pudełka z rzadko używanymi butami — tymi na konkretne okazje albo używanymi sezonowo. Były więc tam sandałki, trekkingi, a nawet para ładnych szpilek. Przesuwałaś pudełka, żeby sprawdzić, czy coś nie kryje się za nimi głębiej pod łóżkiem, gdy wtem w jednym z przesuwanych pudeł coś zagrzechotało metalicznie. To nie były buty.

Po otwarciu w pudełku odnajdujesz kilka drobnych przedmiotów. Jeden bardziej niepokojący od drugiego.

Był tam niepozorny materiałowy woreczek. Po rozsupłaniu troczków dokonujesz dziwacznego odkrycia: woreczek jest wypchany włosami. Kępkami siwych, ludzkich włosów, nie dłuższymi niż parę centymetrów każdy.

Było tam malutkie blaszane pudełeczko po mydle. Zdejmujesz pokrywkę, w środku jest bawełniana chusteczka, a w nią owinięte… kły. Są to dwa zęby, które można z trudem, ale jednak wyobrazić sobie w ludzkiej szczęce: są wielkie, wyraźnie wydłużone. Niedokładnie domyto je z krwi; zaschnięte, ciemnobordowe zaplamienia wciąż oklejają korzenie.

Ta sesja dzieje się fabularnie w terminie późniejszym niż Antropolog. Z Antropologa Heather prawdopodobnie wyniesie informacje, które mogą zmienić jej odbiór tego znaleziska.
Zostawiam wam decyzję, co z tym uprzedzeniem zrobicie.

• Możecie odłożyć scenę z tego posta na później i odegrać ją w innym, wybranym przez siebie momencie sesji, a tymczasem szukać dalej, żeby wasza sesja nie stała martwa w oczekiwaniu na rozwój wcześniejszych fabularnie wypadków.
  
• Możecie wstrzymać się z tą sesją i poczekać, aż rozwinie się Antropolog.
  
• Możecie odegrać to normalnie od razu, biorąc pod uwagę, że może się później okazać, że Heather nie skojarzyła czegoś, co w dość oczywisty sposób powinno jej się narzucić.