10.10.2026, 21:16 ✶
Nie mam *trzask* wielkiego *trzask* wyboru i *trzask, trzask, trzask, trzask, trzask, trzask*, odparł Erik, próbując posłać ku dziewczynie kolejny komunikat. Niestety, część wiadomości okazała się niemożliwa do zrozumienia. Spalona Noc dość dobitnie udowodniła im, że atak na Beltane nie był odosobnionym przypadkiem i Śmierciożercy faktycznie są zdolni do przeprowadzenia skomplikowanej operacji, która potrafi pogrążyć w chaosie nawet stolicę.
Magia była nadzwyczaj użyteczna, jednak w sytuacjach kryzysowych wysyłanie listów, wyjców czy wiadomości za pomocą zaczarowanego kominka mijało się z celem. Względnie przydatne okazały się lusterka dwukierunkowe, ale nawet one miały swoje ograniczenia. Fale wydawały się z tych wszystkich rozwiązań najmniej zawodne, toteż chyba przyszedł na czas, aby Longbottom sobie je przyswoił.
Wiedział, że nie będzie to proces łatwy. Gdyby tak było, to opanowałby go już na etapie pierwszych szkoleń w Brygadzie Uderzeniowej. Cieszył się jednak, że nie musiał siedzieć w ministerialnych salach na oficjalnych treningach; wprawdzie widział sporo plusów edukacji zorganizowanej, tak przy obecnym nakładzie obowiązków byłoby mu bardzo trudno pojawić się na wszystkich ćwiczeniach.
— Radzisz sobie dużo lepiej niż większość nowych rekrutów — przyznał z rozbrajającą szczerością Erik. — Boję się tylko, że przez obecną sytuację w kraju masz nieco wykrzywiony obraz tego, jak wygląda praca w BUM. — Westchnął cicho. — Z drugiej strony, jeśli ten kryzys potrwa jeszcze parę lat, to mało kto będzie pamiętał inną normę…
W pierwszej chwili chciał zapytać, czy gdyby Dumbledore kazał jej wskoczyć do aktywnego wulkanu, to też by to zrobiła bez jakiegokolwiek zająknięcia, jednak w porę się powstrzymał. Nie chodziło o to, że nie ufał motywacjom Albusem, po prostu… Wydawało mu się nieco dziwne, że po tym, jak wysyłano ich do walki ze Śmierciożercami, to teraz mieli zajmować się nawiedzonym magazynem w dokach. Skoro w oficjalnych strukturach Ministerstwa Magii byli ludzi, którzy się na tym znali, to czy nie lepiej byłoby powierzyć to zadanie właśnie im, a zakonników wysłać do miejsca, gdzie faktycznie okażą się potrzebni?
— Cóż, w takim razie miejmy nadzieję, że faktycznie coś tutaj znajdziemy i…
Nie zdołał dokończyć, bo nagle w budynku rozległ się donośny krzyk, jakby coś uderzyło w metalowy kontener z dużym impetem. Wzrok Erika mimowolnie zaczął skakać na wszystkie strony, próbując zlokalizować źródło dźwięku. Zaraz do ich uszu dobiegło także donośne, nienaturalne wręcz piszczenie, któremu zaraz zawtórował kolejny łomot. Heather mogła bardzo łatwo wydedukować, że dziwne odgłosy dochodziły z mniejszego magazynu zlokalizowanego na drugim piętrze do którego prowadziły drzwi zlokalizowane w okratowanej klatce schodowej.
Magia była nadzwyczaj użyteczna, jednak w sytuacjach kryzysowych wysyłanie listów, wyjców czy wiadomości za pomocą zaczarowanego kominka mijało się z celem. Względnie przydatne okazały się lusterka dwukierunkowe, ale nawet one miały swoje ograniczenia. Fale wydawały się z tych wszystkich rozwiązań najmniej zawodne, toteż chyba przyszedł na czas, aby Longbottom sobie je przyswoił.
Wiedział, że nie będzie to proces łatwy. Gdyby tak było, to opanowałby go już na etapie pierwszych szkoleń w Brygadzie Uderzeniowej. Cieszył się jednak, że nie musiał siedzieć w ministerialnych salach na oficjalnych treningach; wprawdzie widział sporo plusów edukacji zorganizowanej, tak przy obecnym nakładzie obowiązków byłoby mu bardzo trudno pojawić się na wszystkich ćwiczeniach.
— Radzisz sobie dużo lepiej niż większość nowych rekrutów — przyznał z rozbrajającą szczerością Erik. — Boję się tylko, że przez obecną sytuację w kraju masz nieco wykrzywiony obraz tego, jak wygląda praca w BUM. — Westchnął cicho. — Z drugiej strony, jeśli ten kryzys potrwa jeszcze parę lat, to mało kto będzie pamiętał inną normę…
W pierwszej chwili chciał zapytać, czy gdyby Dumbledore kazał jej wskoczyć do aktywnego wulkanu, to też by to zrobiła bez jakiegokolwiek zająknięcia, jednak w porę się powstrzymał. Nie chodziło o to, że nie ufał motywacjom Albusem, po prostu… Wydawało mu się nieco dziwne, że po tym, jak wysyłano ich do walki ze Śmierciożercami, to teraz mieli zajmować się nawiedzonym magazynem w dokach. Skoro w oficjalnych strukturach Ministerstwa Magii byli ludzi, którzy się na tym znali, to czy nie lepiej byłoby powierzyć to zadanie właśnie im, a zakonników wysłać do miejsca, gdzie faktycznie okażą się potrzebni?
— Cóż, w takim razie miejmy nadzieję, że faktycznie coś tutaj znajdziemy i…
Nie zdołał dokończyć, bo nagle w budynku rozległ się donośny krzyk, jakby coś uderzyło w metalowy kontener z dużym impetem. Wzrok Erika mimowolnie zaczął skakać na wszystkie strony, próbując zlokalizować źródło dźwięku. Zaraz do ich uszu dobiegło także donośne, nienaturalne wręcz piszczenie, któremu zaraz zawtórował kolejny łomot. Heather mogła bardzo łatwo wydedukować, że dziwne odgłosy dochodziły z mniejszego magazynu zlokalizowanego na drugim piętrze do którego prowadziły drzwi zlokalizowane w okratowanej klatce schodowej.
the he-wolf of godric's hollow
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞