Najwyraźniej Urquart irytował nie tylko ludzi podczas badania nad pustynną mandragorą w lipcu, ale również i innych członków Towarzystwa – tak wynikało przynajmniej ze słów kobiety, która miała ochotę z nimi rozmawiać. Po pierwsze powiedziała bardzo ciekawe rzeczy o mandragorach (a chociaż Victoria wiedziała, jak działają różne składniki w eliksirach, mandragory na przykład często były używane w różnych antidotach, ale jeśli chodziło o afrodyzjaki – tutaj Lestrange nie miała szerokiej wiedzy i nawet z ciekawością wysłuchała tego wywodu. Potwierdziła również, że z chęcią dowiedziałaby się o wynikach badań nad pustynną, której w tych stronach raczej nie stosowano… Podziękowali jej po chwili, odchodząc w swoja stronę i Victoria znowu notowała w notatniku.
– Hm, najwyraźniej pan zastępca wnerwiał nie tylko mnie na badaniach w lipcu – nie chciała tutaj mówić za innych, ale wydawało jej się, że i reszta biorących wtedy udział ludzi nie była zachwycona jego obecnością. – Jeśli chodzi o Mirabellę, to koniecznie musimy potwierdzić to, co usłyszeliśmy o pani O’Sullivan i o Urquarcie, bo oni mieli z mandragorami największą styczność, na to wygląda, i ich zeznania prawdopodobnie bardzo by się przydały, a oboje nie ma. Bardzo wygodnie – to znaczy współczuła straty domu i tak dalej, ale skoro ciągle nie dało się złapać również Urquarta, który nie dopuszczał prawie nikogo do tych mandragor, to aż dziwne i Victoria gotowa była nalegać, by Mirabella powiedziała im, gdzie mogą go spotkać, żeby go przepytać. – Sądzę, że będzie chciała pomóc jak najbardziej, bo to ona dała mi znać, że mandragory zaginęły, a śledztwo stoi i to dlatego zapytałam Brennę, czy może zerknąć na dokumenty, żeby się zorientować jaki jest tego status… – dodała. – Myślę że warto ją zapytać kiedy dokładnie zauważono zaginięcie mandragor, w którym pomieszczeniu były, kto widział je po raz ostatni, jak duże były na tym etapie… – zaczęła wymieniać. – Kto dokładnie miał do nich dostęp – zastanawiała się ciągle, co mogła im powiedzieć sama Mirabelka, bo tutaj Victoria wiedziała, że nie każdy członek towarzystwa wszystkie wie, ale też dlatego zaczęła od nich, żeby mogli ich opowieści skonfrontować z panią Abbott.