Sowa bo potem zapomnę

—28/10/72—

Olbrzymia harpia królewska dumnie i dostojnie przysiadła w miejscu, w którym rzemieślnik przyjmował ptaki z zamówieniami. Była wystarczająco syta, by nie stanowić zagrożenia dla towarzyszących jej ptaków pocztowych, niemniej z chęcią przyjęłaby mięsny kąsek, gdyby taki został jej zaoferowany.

Little Hangleton, 28 października 1972

Drogi Seisyllu,

mój list zapewne znajduje Cię w ferworze przygotowań do nadchodzącego sabatu, liczę jednak bardzo, że zdołałbyś wykuć dla mnie żelazny gwóźdź ochronny. Lazarus z wielką estymą wypowiadał się o Twoich zdolnościach kowalskich, duszę, że wykonany Twoimi dłońmi artefakt ponad wszelką wątpliwość zdoła ochronić moją osobę przed wpływem złośliwych dusz błąkających się pośród świętującej gawiedzi.

Jeśli planujesz tegoroczny sabat spędzać w Little Hangleton, w pogotowiu będę mieć dla Ciebie przedni rocznik wina – z oczywistych względów wolałem nie dawać butelki Ptolemeuszowi. Mam nadzieję, że nie sprawił kłopotów podczas doręczenia tego zamówienia.

Z pozdrowieniami,

Anthony J. Shafiq