29.04.2026, 22:04 ✶
Nie spodziewała się, że Charlotte zaproponuje jej w zamian akurat książkę dotyczącą wampirzych słabości, lecz najwyraźniej kobieta miała szerokie zainteresowania. Zresztą, po pracownikach Departamentu Tajemnic można było oczekiwać naprawdę wszystkiego, włącznie ze studiowaniem niszowych pozycji na temat tej podkategorii żywych trupów.
– Brzmi ciekawie. W takim razie jesteśmy umówione. – dobrze, że jej domowy księgozbiór nie poszedł z dymem podczas Spalonej Nocy, bo uzupełnienie go od nowa wymagałoby sporo czasu oraz pieniędzy. – Mhm. Również bym się ku temu przychylała. – odpowiedziała neutralnym tonem. Czarna magia w istocie była "bardzo nieprzyjemna", ale po tylu latach pracy Odile potrafiła odnosić się do tego zjawiska z akademickim dystansem. W innym przypadku zapewne kompletnie by ją pojebało.
Sprawy, które trafiały do ich departamentu, były z natury bardziej zawiłe i wymagały nieszablonowego podejścia do czarów. Innymi słowy, prawie zawsze coś musiało pierdolnąć. Fawley miała przygotowane w zanadrzu specjalne słoje, które zapieczętowano tak, by nie pozwalały uciec magii. W tym momencie nie mogła pozwolić, by zaklęcie powodujące rozkład (zapewne czarnomagiczne) się rozprzestrzeniło, nawet kosztem utraty obiektu badań. Porzuciła więc skalpel na rzecz różdżki, sprawnie wrzucając fragmenty mózgu do słoi za pomocą czarów. Wszystko działo się zbyt szybko, by Kelly mogła zareagować, lecz gdyby to zrobiła, raczej nie pogorszyłaby sytuacji. Miała przecież wiele lat doświadczenia z równie nietypowymi przypadkami.
Kiedy już sytuacja została opanowana, Odile przyjrzała się istocie białej – a raczej temu, co z niej zostało. Cokolwiek to było, spowodowało wyraźne uszkodzenie tkanki nerwowej. Szczęśliwie proces ten zakończył się tak szybko jak rozpoczął, lecz mózg denata był teraz w jeszcze gorszym stanie. Przydałoby się pobrać próbki i przeprowadzić bardziej szczegółowe badania, jednak tym mogła się zająć samodzielnie. A skoro Charlotte już tutaj była, opłacało się od razu skorzystać z jej umiejętności.
Fawley chwyciła za pióro i kartkę papieru, by zająć się najbardziej nużącym elementem procedury, jakim było wypełnienie protokołu. Ech, a teraz jeszcze będzie musiała odnotować nagły incydent. Weź tu jeszcze wymyśl, jak opisać zwięźle całe zajście.
– Cóż, na stole sekcyjnym zdarzają się niespodzianki. – rzuciła znad protokołu. – Najlepiej będzie spróbować od razu. Potem dokładniej przyjrzę się najnowszym zmianom w mózgu, a na razie oddam go do obserwacji. – jeśli jakiś młodszy stażem kolega się nudził, to zaraz dostanie zadanie bojowe. – Cokolwiek animowało ciało, jednocześnie doprowadziło do degeneracji komórek mózgowych. Efekt jest na tyle silny, że dalej się utrzymuje... – trudno było stwierdzić, czy zwracała się do Kelly czy mówiła na głos to, co pisała. W końcu podniosła wzrok na drugą kobietę, podsuwając jej protokół do podpisania. – Sprawdź, czy wszystko się zgadza. Jeśli tak, to możemy iść.
– Brzmi ciekawie. W takim razie jesteśmy umówione. – dobrze, że jej domowy księgozbiór nie poszedł z dymem podczas Spalonej Nocy, bo uzupełnienie go od nowa wymagałoby sporo czasu oraz pieniędzy. – Mhm. Również bym się ku temu przychylała. – odpowiedziała neutralnym tonem. Czarna magia w istocie była "bardzo nieprzyjemna", ale po tylu latach pracy Odile potrafiła odnosić się do tego zjawiska z akademickim dystansem. W innym przypadku zapewne kompletnie by ją pojebało.
Sprawy, które trafiały do ich departamentu, były z natury bardziej zawiłe i wymagały nieszablonowego podejścia do czarów. Innymi słowy, prawie zawsze coś musiało pierdolnąć. Fawley miała przygotowane w zanadrzu specjalne słoje, które zapieczętowano tak, by nie pozwalały uciec magii. W tym momencie nie mogła pozwolić, by zaklęcie powodujące rozkład (zapewne czarnomagiczne) się rozprzestrzeniło, nawet kosztem utraty obiektu badań. Porzuciła więc skalpel na rzecz różdżki, sprawnie wrzucając fragmenty mózgu do słoi za pomocą czarów. Wszystko działo się zbyt szybko, by Kelly mogła zareagować, lecz gdyby to zrobiła, raczej nie pogorszyłaby sytuacji. Miała przecież wiele lat doświadczenia z równie nietypowymi przypadkami.
Kiedy już sytuacja została opanowana, Odile przyjrzała się istocie białej – a raczej temu, co z niej zostało. Cokolwiek to było, spowodowało wyraźne uszkodzenie tkanki nerwowej. Szczęśliwie proces ten zakończył się tak szybko jak rozpoczął, lecz mózg denata był teraz w jeszcze gorszym stanie. Przydałoby się pobrać próbki i przeprowadzić bardziej szczegółowe badania, jednak tym mogła się zająć samodzielnie. A skoro Charlotte już tutaj była, opłacało się od razu skorzystać z jej umiejętności.
Fawley chwyciła za pióro i kartkę papieru, by zająć się najbardziej nużącym elementem procedury, jakim było wypełnienie protokołu. Ech, a teraz jeszcze będzie musiała odnotować nagły incydent. Weź tu jeszcze wymyśl, jak opisać zwięźle całe zajście.
– Cóż, na stole sekcyjnym zdarzają się niespodzianki. – rzuciła znad protokołu. – Najlepiej będzie spróbować od razu. Potem dokładniej przyjrzę się najnowszym zmianom w mózgu, a na razie oddam go do obserwacji. – jeśli jakiś młodszy stażem kolega się nudził, to zaraz dostanie zadanie bojowe. – Cokolwiek animowało ciało, jednocześnie doprowadziło do degeneracji komórek mózgowych. Efekt jest na tyle silny, że dalej się utrzymuje... – trudno było stwierdzić, czy zwracała się do Kelly czy mówiła na głos to, co pisała. W końcu podniosła wzrok na drugą kobietę, podsuwając jej protokół do podpisania. – Sprawdź, czy wszystko się zgadza. Jeśli tak, to możemy iść.