24.04.2026, 09:40 ✶
Gdyby był trochę bardziej empatyczny albo inaczej wychowany, może wiedziałby, że czasem komuś trudno znaleźć właściwe słowa, że sam nie jest pewny, czego chce albo że wcale nie wie, co jest dla niego dobre. Że istniały bardzo różne sytuacje: że kobieta nie dawała się tłuc mężowi, bo tego chciała albo że ktoś odmawiał komuś spotkania, nie bo nie chciał się spotkać, a bo uważał, że zrobi kłopot. Cathalowi brakowało jednak subtelności i odpowiedniego podejścia. Może był na to zbyt samolubny, może za uparty, a może po prostu tak już dział jego umysł.
– Bodaj najsłynniejszy alkohol w Anglii – powiedział. W krajach takich jak Egipt… picie podlegało ograniczeniom i chociaż Shafiq wiedział, że nie brakowało tam wcale pijaków, to na pewno nie serwowano tam ognistej: ale jakoś nie pomyślał, że do tej pory o niej nie słyszała. – Jeżeli „chyba”, to nie próbowałaś. Mogę obiecać, że nigdy nie zapomnisz tego smaku.
Do tego nie potrzeba było choroby Milforda.
Obserwował ją przez chwilę, gdy usiadł: jak trzymała butelkę, otwierała ją, jaką miała minę. Nie zaskoczyło go, że ktoś z jej rodziny zmarł, bo chyba czegoś takiego się spodziewał. Zastanawiał się przez moment, czy mogła być z nim blisko – miał wrażenie, że więzi w rodzinach zwykle sięgały dwóch pokoleń, ale był pod tym względem tak nietypowym przypadkiem, że tak naprawdę nie wiedział, jak to w ogóle wyglądało w „normalnych rodzinach”. Odtwarzał przez chwilę ich dawne rozmowy, szukając wzmianek o rodzinie, zanim odwrócił spojrzenie ku horyzontowi.
– Potrzebujesz czegoś? – spytał w końcu. Zwykłe w takiej sytuacji byłoby powiedzenie pewnie, że komuś przykro, ale choć nie życzył jej źle, tyle czasu spędzał tropiąc ślady po umarłych, że śmierć zdawała się mu nazbyt wręcz naturalna, a pradziadka dziewczyny nigdy nie poznał. Jeśli kimś się mógł tu przejąć, to co najwyżej tym, że ona była wytrącona z równowagi.
Kącik ust drgnął mu lekko na tę reakcję, choć opadł zaraz.
– Nie bez powodu nazywają to ognistą – skwitował, ujął butelkę i też upił łyk. Paliła w gardło dokładnie tak, jak pamiętał, choć upłynęło trochę czasu, odkąd sięgał po ten alkohol ostatni raz. To nie był smak, który dało się polubić, przynajmniej jego zdaniem: ale też po Ognistą, a przynajmniej tę konkretną Ognistą, nie sięgało się dlatego, że się ją lubiło. Niektórzy robili to dla zabawy, inni dla towarzystwa, jeszcze inni by zagłuszyć niechciane myśli. – Co rozumiesz przez dziwny?
– Bodaj najsłynniejszy alkohol w Anglii – powiedział. W krajach takich jak Egipt… picie podlegało ograniczeniom i chociaż Shafiq wiedział, że nie brakowało tam wcale pijaków, to na pewno nie serwowano tam ognistej: ale jakoś nie pomyślał, że do tej pory o niej nie słyszała. – Jeżeli „chyba”, to nie próbowałaś. Mogę obiecać, że nigdy nie zapomnisz tego smaku.
Do tego nie potrzeba było choroby Milforda.
Obserwował ją przez chwilę, gdy usiadł: jak trzymała butelkę, otwierała ją, jaką miała minę. Nie zaskoczyło go, że ktoś z jej rodziny zmarł, bo chyba czegoś takiego się spodziewał. Zastanawiał się przez moment, czy mogła być z nim blisko – miał wrażenie, że więzi w rodzinach zwykle sięgały dwóch pokoleń, ale był pod tym względem tak nietypowym przypadkiem, że tak naprawdę nie wiedział, jak to w ogóle wyglądało w „normalnych rodzinach”. Odtwarzał przez chwilę ich dawne rozmowy, szukając wzmianek o rodzinie, zanim odwrócił spojrzenie ku horyzontowi.
– Potrzebujesz czegoś? – spytał w końcu. Zwykłe w takiej sytuacji byłoby powiedzenie pewnie, że komuś przykro, ale choć nie życzył jej źle, tyle czasu spędzał tropiąc ślady po umarłych, że śmierć zdawała się mu nazbyt wręcz naturalna, a pradziadka dziewczyny nigdy nie poznał. Jeśli kimś się mógł tu przejąć, to co najwyżej tym, że ona była wytrącona z równowagi.
Kącik ust drgnął mu lekko na tę reakcję, choć opadł zaraz.
– Nie bez powodu nazywają to ognistą – skwitował, ujął butelkę i też upił łyk. Paliła w gardło dokładnie tak, jak pamiętał, choć upłynęło trochę czasu, odkąd sięgał po ten alkohol ostatni raz. To nie był smak, który dało się polubić, przynajmniej jego zdaniem: ale też po Ognistą, a przynajmniej tę konkretną Ognistą, nie sięgało się dlatego, że się ją lubiło. Niektórzy robili to dla zabawy, inni dla towarzystwa, jeszcze inni by zagłuszyć niechciane myśli. – Co rozumiesz przez dziwny?