[11.10.1972] Red, red wine

Znaczące spojrzenie Hannibala nie umknęło Electrze, jednak zupełnie nie załapała co chłopak miał na myśli. Mimo to nie speszyła się i odpowiedziała mu równie sprośnym wyrazem twarzy. Kiedy Selwyn powiedział jej do ucha imię Ministry Magii, nie mogła powstrzymać chichotu.
– Nie wiedziałam, że lubisz starsze, ale szczerze? Rozumiem. – odpowiedziała Hanowi szeptem.

Reakcje przyjaciół na pytanie o jemiołę nie zaskoczyły Prewettówny. Zdawała sobie sprawę, że jej własna otwartość w kwestiach romantyczno-intymnych była dość rzadkim zjawiskiem, zwłaszcza w konserwatywnym świecie czarodziejów (może za wyjątkiem artystycznych dusz takich jak Hannibal). Electra nauczyła się też, że należy szanować granice innych, więc nie zamierzała się nikomu narzucać - z czego obecni tutaj zdawali sobie sprawę. Zresztą, reakcje Jessiego i Hestii były na swój sposób urocze (zwłaszcza zmieniające kolor paznokcie Bletchley).

Z sielskiego nastroju wyrwał ją dopiero komentarz Kelly'ego. Instynktownie obróciła się w stronę drugiego stolika, jakby dopiero teraz zorientowała się, że nie są sami w Dziurawym Kotle.
– Aj, sorry. Będę już mówić ciszej. – ewidentnie zrobiło jej się trochę głupio. Prewettówna nie przejmowała się aż tak bardzo swoją reputacją (choć zapewne powinna), ale nie chciała, by jej lekkomyślność zaszkodziła innym. Dobrze, że Jessie był taki uważny i zapobiegawczy. Co ja bym bez niego zrobiła, pomyślała z uśmiechem.

Odwróciła się z powrotem w stronę przyjaciół, akurat by usłyszeć wypowiedź Bletchley.
– Czaję. Czasami tę drugą osobę uatrakcyjniają cechy, które poznaje się dopiero po bliższej znajomości. – nie, żeby Electra miała problem z pocałowaniem kogoś nieznajomego, ale miała też nieprzyjemne doświadczenia z osobami, które na początku wydawały jej się bardzo atrakcyjne. – Uu chętnie spróbowałabym takiej carbonary. W zamin mogę ci przyrządzić banana split. – mówiąc to, puściła Henry'emu oczko.