[14.10.72, Wyspa Posępna] Nocne rozmowy z duchami

Dora, na całe szczęście czy też nieszczęście, nie słyszała co duchy szeptały Thomasowi na ucho. Dla niej ta cała sprawa była o wiele prostsza - podążała za czymś co może i było jakimś wspomnieniem. Może to miejsce i jego historia sprawiło, że śniła to, czego dalszą część widziała już po otworzeniu oczu. Może przez moment, kiedy lunatykowała, była tą dziewczyną która przemykała przez korytarze i biegła do tego konkretnego miejsca. Do tej konkretnej ściany.

Nie zdążyła - coś dopadło ją, zabiło i rozerwało na strzępy. Ten drobny detal był potworny, ale nie był też czymś co miało Crawleyównę całkowicie powstrzymać przed szukaniem odpowiedzi na to, czego szukał tutaj duch. Czego szukała tutaj kiedyś ta dziewczyna.

Dłoń podążyła więc w ślad za tym, co pokazywało jej widmo zjawy. Palce kolejno chłonęły pozostawiony przez duszę chłód, który wskazywał poprawną sekwencję kamieni, które należało nacisnąć. Może to nie było rozsądne, ale... czy pojawienie się tutaj w pierwszym miejscu w ogóle takie było? Porzucili rozsądek w momencie kiedy postawili stopy na tej wyspie.

- Przecież nic się nie stało - uśmiechnęła się do niego nieznacznie, zerkając na jego twarzy, kiedy dłoń nacisnęła ostatni ze wskazywanych jej kamieni. Potem złapała za poły narzuconej na nią kurtki, żeby nie zsunęła się z ramion.