[28.12.1970] Electra & Hestia

–O wow, gratulacje! – powinszowała koleżance, starając się nie myśleć o tym, że ktoś rok starszy od niej miał już taką dorosłą pracę. – I co, w ciągu tych dwóch dni wydarzyło się już coś ciekawego? Chociaż w sumie chyba lepiej, żeby nic się nie działo, bo to oznacza, że jest bezpiecznie... No nieważne, opowiadaj! – nagle naszła ją ochota, żeby porozmawiać na środku ulicy. Pewnie po części wynikało to z faktu, że stęskniła się za Hestią a po części z tego, że chciała jak najbardziej odsunąć powrót do domu.

Kiedy Bletchley zwróciła jej uwagę, że nie powinna była zostawiać miotły na ulicy, mina Electry zrzedła.
– Ach, no racja... Um, przepraszam pani władzo. – w tej chwili żałowała swojej bezmyślności, ponieważ naprawdę mogła swoim zachowaniem spowodować krzywdę. Prewettównie ewidentnie było głupio, a w połączeniu z faktem, że to znajoma musiała zwrócić jej uwagę... Cóż, robiło się dość niezręcznie. – Rozumiem. Tak, mam już siedemnaście lat. – najwyraźniej dla Hestii obecna sytuacja również nie była najprzyjemniejsza, dlatego chciała zmienić temat. Jednak na nieszczęście dla brygadzistki, Electra wolałaby chyba już dostać mandat niż myśleć o tym, co się aktualnie działo w jej domu. – A tam, nic specjalnego. – a przynajmniej nic o czym chciałaby mówić. – Czyli ostatecznie nic się nie stało z tą miotłą?