15.12.2025, 19:09 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 15.12.2025, 19:11 przez Urd Nordgesim.)
Urd miała wiele zalet.
Słowność nie była jedną z nich.
Zwłaszcza wobec starych dupków Nordgesimów którzy dali jej tylko nazwisko i kilka traum do przepracowania odpowiednimi dawkami alkoholu.
No jeszcze dostała od ojca Brynki tę sytuację. Trochę sama ją wywołała.
Kurwa mać
W jej głowie już był plan. Bardzo konkretny plan. Ale czy Brynja sobie z nim by poradziła? Tam koło tego szkockiego zamku była jakaś zawszona wioska. Na tych całych szkockich highlandach czy lowlandach czy jak się to tam nazywało było z pewnością mnóstwo niezaopiekowanych duchów. Albo niezaopiekowanych jaskiń, gdzie duchy można było wpuścić i potem zebrać drobne opłaty za ich usunięcie. Ale ten pierdolony dureń nie mógł o tym wiedzieć.
- Znajdę sposób mała. Znajdę, żeby być niedaleko, ale… to musi być nasza tajemnica. Bo wiesz, miałam zacząć pracę w Paryżu… - kłamstwo, nawet nie znała francuskiego, poza kilkoma słowami wypuszczonymi przez usta ściągnięte w tutkę - …i nie chcę żeby rodzice się martwili. Muszą myśleć, że jesteśmy obie bardzo dorosłe i odpowiedzialne Brynja. Co powiesz na taki mały sekrecik? - wysupłała z uścisku jej szczupłą dłoń po to by mały palec zahaczyć o drugi mały palce. - Nikt, ani mama, ani tata… Wezmę sobie jakoś na imię śmiesznie, możesz mi wybrać imię. Może Elsa co? Będziemy do siebie pisać listy i widzieć się nawet częściej niż jak ja chodziłam do szkoły. - szeptała jej w głowę głaszcząc szczupłe plecy. Ryzykowała, że mała się wygada i pierdziel zabierze ją z Hogwartu. Ale potrafiły już spiskować. Mogły pospiskować i teraz…
- Wiesz co, mam pomysł, kto powiedział, że Yule nie mogą być w sierpniu? Chodź do kuchni, wygonimy służbę i zrobimy sobie Julsockerkakory! - zaproponowała, wycierając dłońmi łzy ze spulchnionych płaczem policzków.
Ulubiony przepis, ulubione ciastka. Masło, cukier, jajka, mąka, proszek do pieczenia, śmietana i tajemny składnik - waniliowy burbon. Sam zapach ciasta był kojący i choć Urd nie znała się na gotowaniu, ani wycinaniu, ani na niczym czym powinna zajmować się służba właśnie, czerpała z tego czasu z siostrą pełnymi garściami. Wesoły skrzacik, jej słodka Bryndza ze wstążkami we włosach, takimi pięknymi, że aż serce rosło.
Powinnaś być moją córką, a nie tej starej kurwy - myślała sobie mało świątecznie nad bardzo świątecznymi szwedzkimi ciasteczkami, które wspólnie wycinały w gwiazdki, reniferki i obowiązkowe foki.
- No już… 8 minutek i będą do schrupania! - zawołała Urd, zachęcając ją do śpiewania kolęd. Sierpień? Kto by się tym przejmował.
Osiem minut? Kto by wytrzymał osiem minut? Ciastka wylądowały na stole a ich czekała najlepsza zabawa. Malowanie!
Słowność nie była jedną z nich.
Zwłaszcza wobec starych dupków Nordgesimów którzy dali jej tylko nazwisko i kilka traum do przepracowania odpowiednimi dawkami alkoholu.
No jeszcze dostała od ojca Brynki tę sytuację. Trochę sama ją wywołała.
Kurwa mać
W jej głowie już był plan. Bardzo konkretny plan. Ale czy Brynja sobie z nim by poradziła? Tam koło tego szkockiego zamku była jakaś zawszona wioska. Na tych całych szkockich highlandach czy lowlandach czy jak się to tam nazywało było z pewnością mnóstwo niezaopiekowanych duchów. Albo niezaopiekowanych jaskiń, gdzie duchy można było wpuścić i potem zebrać drobne opłaty za ich usunięcie. Ale ten pierdolony dureń nie mógł o tym wiedzieć.
- Znajdę sposób mała. Znajdę, żeby być niedaleko, ale… to musi być nasza tajemnica. Bo wiesz, miałam zacząć pracę w Paryżu… - kłamstwo, nawet nie znała francuskiego, poza kilkoma słowami wypuszczonymi przez usta ściągnięte w tutkę - …i nie chcę żeby rodzice się martwili. Muszą myśleć, że jesteśmy obie bardzo dorosłe i odpowiedzialne Brynja. Co powiesz na taki mały sekrecik? - wysupłała z uścisku jej szczupłą dłoń po to by mały palec zahaczyć o drugi mały palce. - Nikt, ani mama, ani tata… Wezmę sobie jakoś na imię śmiesznie, możesz mi wybrać imię. Może Elsa co? Będziemy do siebie pisać listy i widzieć się nawet częściej niż jak ja chodziłam do szkoły. - szeptała jej w głowę głaszcząc szczupłe plecy. Ryzykowała, że mała się wygada i pierdziel zabierze ją z Hogwartu. Ale potrafiły już spiskować. Mogły pospiskować i teraz…
- Wiesz co, mam pomysł, kto powiedział, że Yule nie mogą być w sierpniu? Chodź do kuchni, wygonimy służbę i zrobimy sobie Julsockerkakory! - zaproponowała, wycierając dłońmi łzy ze spulchnionych płaczem policzków.
Ulubiony przepis, ulubione ciastka. Masło, cukier, jajka, mąka, proszek do pieczenia, śmietana i tajemny składnik - waniliowy burbon. Sam zapach ciasta był kojący i choć Urd nie znała się na gotowaniu, ani wycinaniu, ani na niczym czym powinna zajmować się służba właśnie, czerpała z tego czasu z siostrą pełnymi garściami. Wesoły skrzacik, jej słodka Bryndza ze wstążkami we włosach, takimi pięknymi, że aż serce rosło.
Powinnaś być moją córką, a nie tej starej kurwy - myślała sobie mało świątecznie nad bardzo świątecznymi szwedzkimi ciasteczkami, które wspólnie wycinały w gwiazdki, reniferki i obowiązkowe foki.
- No już… 8 minutek i będą do schrupania! - zawołała Urd, zachęcając ją do śpiewania kolęd. Sierpień? Kto by się tym przejmował.
Rzemiosło ◉○○○○ na pieczenie świątecznych ciastek
Rzut O 1d100 - 51
Slaby sukces...
Slaby sukces...
Osiem minut? Kto by wytrzymał osiem minut? Ciastka wylądowały na stole a ich czekała najlepsza zabawa. Malowanie!