[Jesień 72, 5.10 Brynja, Ceolsige, Henry] Zgryzota w Dunwich

– Tak, planuję przekimać się w muzeum. Nie macie w okolicach chyba niczego innego w podobnej cenie?
Równie dobrze mogła zasnąć w wodzie unosząc się na powierzchni, dryfując pod wodą lub leżąc na lądzie. Niestety, musiała pamiętać, że nie była w Dunwich sama, a wołała również nie zostawiać tamtej dwójki samych.

Brynja odebrała od kobiety małą, złożoną karteczkę z adresem, po czym skinęła głową w podzięce. Na papierze widniał ten sam adres, który wcześniej przekazała kuzynce i przyjacielowi. To przynajmniej dawało jej pewność, że miejsce naprawdę istniało.
Nic tu po niej. Selkie pożegnała starszą kobietę i wyszła na zewnątrz.

Wszystko wskazywało na to, że głównym problemem mógł być stary rybak. Jeśli chciała dojść do prawdy, musiała porozmawiać z nim osobiście. Prawdopodobnie się spóźnię, pomyślała. Henry i Ceo jednak wiedzieli, dokąd się wybrała i w jakim celu. Nie mogła wrócić z pustymi rękami, tłumacząc się, że po drodze zajrzała tylko do sklepu rybnego. Przynajmniej adresu była pewna, a jeśli coś pójdzie nie tak, będą wiedzieli, gdzie jej szukać. Najlepiej było dowiedzieć się u źródła samemu.