08.08.2025, 15:53 ✶
Uśmiechnął się szeroko, wręcz pokrzepiająco do Hestii, w końcu miała być "królikiem doświadczalnym" jak to wszystko przebiega. To że tatuaże były całkiem ciekawe i wyglądały interesująco, nie oznaczało że cokolwiek o nich wiedział. Dlatego jak to odważny przedstawiciel męskiej populacji posłał kobietę przodem - ale hola, przecież tak było po dżentelmeńsku. Ciekawe czy to dlatego został wymyślony ten dżentelmeński zbiór zasad, aby to kobiety najpierw sprawdzały czy nie ma niebezpieczeństw wchodząc do pomieszczeń.
Przez chwilę jego twarz była całkowicie bez wyrazu, kiedy tak pochłonęły go rozmyślania nad tym z jakich powodów te wszystkie zasady zostały stworzone i czy to nie był po prostu spisek tchórzliwych mężczyzn. Ale nie doszedł do żadnych wniosków, dlatego też potrząsnął głową niczym pies, który wyszedł z wody.
-Na ramieniu - mruknął powtarzając po niej niczym echo. W sumie łatwiej byłoby zakryć na ramieniu nawet latem, bo noszenie długich rękawów nie było zbyt przyjemne w ciepłe dni. - Dobry pomysł, namówiłaś! - powiedział klaszcząc w dłonie jakby właśnie uzgadniali jakąś ważna sprzedaż czy inwestycję. W sumie to tak jakby tak. Chociaż zapewne były czary na pozbycie się tatuaży, czy jakieś magiczne maści, to jednak było to coś więcej niż mazanie się długopisem po ciele. No ale był dorosły, mógł robić to na co miał ochotę, w granicach rozsądku i (kiedy inni patrzyli) norm społecznych oczywiście.
Twoja mama cię za to nie zabije?
Niczym młot uderzający rozgrzane żelazo, tak pytanie Prewettówny sprawiło, udał że musiał się podeprzeć, żeby nie przygniótł go ciężar powagi tych słów.
- Najpierw będzie musiała go zobaczyć - powiedział ocierając sobie czoło wierzchem dłoni i porzucając już szczyt komizmu dodał jeszcze. - Nie wiem, chyba nie, może trochę pokrzyczy, ale nie zabije... Chyba - dodał jeszcze dramatycznie ostatnie słowo i teraz pochłonęło go na moment rozmyślanie na temat tego jak zareaguje Charlotte na jego tatuaż.
Kiedy już jego przyjaciółka dzielnie zniosła swój tatuaż nie mógł być przecież gorszy? Kelly nie wychowała trzęsiportka, a poza tym też chciał mieć taki super tatuaż. Dlatego bez szemrania zasiadł na fotelu zaraz po niej odczekał i równie dzielnie zniósł wykonanie na jego skórze tatuażu.
Dlatego kiedy jakiś czas potem wychodzili z studia tatuażu, do którego trafili całkiem przypadkiem - oboje mieli identyczne tatuaże na ramieniu: kota, na którym siedzi sikorka.
Przez chwilę jego twarz była całkowicie bez wyrazu, kiedy tak pochłonęły go rozmyślania nad tym z jakich powodów te wszystkie zasady zostały stworzone i czy to nie był po prostu spisek tchórzliwych mężczyzn. Ale nie doszedł do żadnych wniosków, dlatego też potrząsnął głową niczym pies, który wyszedł z wody.
-Na ramieniu - mruknął powtarzając po niej niczym echo. W sumie łatwiej byłoby zakryć na ramieniu nawet latem, bo noszenie długich rękawów nie było zbyt przyjemne w ciepłe dni. - Dobry pomysł, namówiłaś! - powiedział klaszcząc w dłonie jakby właśnie uzgadniali jakąś ważna sprzedaż czy inwestycję. W sumie to tak jakby tak. Chociaż zapewne były czary na pozbycie się tatuaży, czy jakieś magiczne maści, to jednak było to coś więcej niż mazanie się długopisem po ciele. No ale był dorosły, mógł robić to na co miał ochotę, w granicach rozsądku i (kiedy inni patrzyli) norm społecznych oczywiście.
Twoja mama cię za to nie zabije?
Niczym młot uderzający rozgrzane żelazo, tak pytanie Prewettówny sprawiło, udał że musiał się podeprzeć, żeby nie przygniótł go ciężar powagi tych słów.
- Najpierw będzie musiała go zobaczyć - powiedział ocierając sobie czoło wierzchem dłoni i porzucając już szczyt komizmu dodał jeszcze. - Nie wiem, chyba nie, może trochę pokrzyczy, ale nie zabije... Chyba - dodał jeszcze dramatycznie ostatnie słowo i teraz pochłonęło go na moment rozmyślanie na temat tego jak zareaguje Charlotte na jego tatuaż.
Kiedy już jego przyjaciółka dzielnie zniosła swój tatuaż nie mógł być przecież gorszy? Kelly nie wychowała trzęsiportka, a poza tym też chciał mieć taki super tatuaż. Dlatego bez szemrania zasiadł na fotelu zaraz po niej odczekał i równie dzielnie zniósł wykonanie na jego skórze tatuażu.
Dlatego kiedy jakiś czas potem wychodzili z studia tatuażu, do którego trafili całkiem przypadkiem - oboje mieli identyczne tatuaże na ramieniu: kota, na którym siedzi sikorka.
Koniec sesji