Jak pościelisz tak się wyśpisz, drogi przyjacielu. Miał ochotę z głębi swoich przeżartych żółcią trzeci odpowiedzieć w liście Caiusowi. A w twoim przypadku już nie pośpisz wygodnie.
Bo do tych którzy zwlekali z oddaniem się sprawie i stanięcia po właściwej stronie, miał osobny rodzaj zgryzoty i oburzenia. Bo wojna zaraz będzie miała już swoją drugą rocznicę, a niektórzy wciąż zwlekali z podjęciem stanowczej decyzji. Bo same słowa potępiające zdrajców krwi, mugolaków i wszystkich innych parszywców, to było za mało na wojenne warunki. Za to mógł mieć za złe przyjacielowi. Za zwłokę. Liczył, że przez konotacje Borginowie dotrą do swoich partnerów i jakoś się to wyklaruje. Bo Louvain dopiero od niedawna stał się decyzyjny do tego stopnia, że mógł mieć coś do powiedzenia w sprawie Burke. Zanim jednak do tego doszło, jak to się mówi? Przyszła kryska na Matyska. W pierwszej chwili, kiedy czytał list od kumpla, uśmiechnął się pod nosem ironicznie. Masz za swoje jednonogi bydlaku. Szkoda mu było tylko jego rodziców, że musieli przez to przechodzić razem z nim. Niektórzy nie zasługiwali na los który ich spotkał, bo nic nie zrobili. Caius Burke zasługiwał na swój los bo właśnie nic nie zrobił.
Kiedy już przybył na miejsce pogorzeliska, przez moment jednak poczuł okruchy empatii. Szkoda było czystokrwistej rezydencji, a w niej wszystkie dzieła i pamiątki rodowe. Dorobek pokoleniowy który strawił ogień i już nigdy nie powrócą. Z drugiej jednak strony, mogło wyjść gorzej, bo komuś z jego rodziny mogła stać się przecież krzywda. Dobrze, że byli bogaci, bo do stracenia mieli o wiele więcej, niż tylko dach nad głową. - Bardziej boli cię Twoja bezsilność, czy ich bezkarność? Odparł z odpowiednią do sytuacji trwogą w głosie i na twarzy. Chociaż korciło go w środku, żeby te tyradę odwrócić przeciwko niemu i docisnąć go, że za mało zrobił, aby tego uniknąć. Jednak powstrzymywał się, bo Caius był zaskakująco pokorny w swojej stracie, w ten dobry i uczciwy sposób, a nie słaby i uniżony. Większość rodów, które były w analogicznej sytuacji co jego przyjaciel, w rozgoryczeniu rzucała tylko bezwstydne “dlaczego my?”. Większość uważała, że bycie szorstkim i niemiłym w stosunku do brudnej krwi daje im immunitet przed niechcianymi konsekwencjami. Otóż kurwa nie. To wojna do cholery, a nie kłótnia szkolnych koleżanek w dormitorium. Chyba do tej chwili zbyt surowo we własnych myślach oceniał postawę tego drugiego. Być może jest to właśnie zalążek do czegoś większego?
- Przynajmniej masz teraz mocny powód do nocowania po burdelach. Przebił w końcu ten nadmuchany balonik powagi i depresji. W końcu na biednego nie trafiło, może spać tam i z kim mu się tylko podobało.