27.07.2025, 10:21 ✶
Trwała na twardej posadzce, skupiona na bólu, na metalicznym smaku krwi, który rozlał się po jej kubkach smakowych, gdy przesunęła językiem po spękanej wardze.
Drgnęła gwałtownie słysząc głos Hannibala, w którego wciąż wbijała spojrzenie, mimo ze te było obecne jedynie fizycznie - dopiero jego podniesiony głos wyrażający skruchę i delikatną panikę nad jej losem, sprowadził ją na powrót do świata realnego.
-Han... - urwała jedynie cicho, gdy chłopak ponownie zalał ją potokiem słów. Grzecznie przyłożyła wyczarowaną chusteczkę z lodem do ust.
- Ha... um! - zdziwione, zduszone miauknięcie wypadło z jej ust, gdy ten poderwał ją z ziemi, a ta zdążyła jedynie wolną dłonią się go chwycić, nim ponownie stanęła na własnych nogach.
Musiała na moment przystanąć w myślach, zadarła na niego spojrzenie
-Wszystko dobrze - rzuciła sennym głosem, podkreślając swoje słowa wyjątkowo nieprzemyślanym ciepłym w swej odsłonie uśmiechem, tym samym zamykając ślepia - a nagromadzone do tej pory łzy spłynęły po jej policzkach. Poczuła, że przez ułożenie ust te zapiekły bardziej, ale zignorowała to, przyciskając mocniej do pękniętej wargi chusteczkę z lodem. No już, Tylka, to tylko ból, nic się nie dzieje. Przecież to nic nowego.
Obserwowała chłopaka iście wzruszona jego troskliwą postawą, nawet jeśli ta była czymś motywowana.
Szczególnie teraz, gdy sytuacja zdawała się dziwnie napięta i miała wrażenie, że to będzie tylko się nawarstwiać. Ale pod względem czystości krwi Hannibal zawsze był miły, nawet jeśli to określenie wydaje się nie na miejscu. On po prostu zdawał się nikogo nie oceniać przez pryzmat czystości krwi, mimo że sam był czystej krwi. I chociaż miał tysiąc argumentów aby w dyskusji postawić się nad innymi, to jego argumentem nigdy nie była krew.
-Artemis? - powtórzyła, a wąż jak zaklęty wyściubił swój kolczasty wielobarwny łepek z jej kołnierza, kierując gadzie spojrzenie wprost na Hannibala.
Zerknęła w dół, jakoby chciała dobyć go spojrzeniem, a ten zwrócił się w jej kierunku zaczynając sunąć przez obojczyk dziewczyny wprost do jej szyi, oplatając się dookoła niej niczym naszyjnik. Cóż, nie był tak duży jak go zapamiętał chłopak, a na pewno nie tak masywny. W długości mierzył z 75 centymetrów, a z postury był raczej drobny.
-Wszystko git? - zapytała, gładząc palcem wskazującym dolną szczękę węża, aby chwilę później wrócić spojrzeniem w kierunku chłopaka - Wszystko z nami w porządku - zapewniła -Ja też przepraszam, mogłam być bardziej ostrożna - stwierdziła z rozbawieniem, zaraz zerknęła w kierunku zamkniętych drzwi
-Ciężka próba, huh? - przechyliła łepek w bok, a błękitne tęczówki na powrót zalały twarz rozmówcy-Przed Ekstazą widzę, że wszyscy są wyjątkowo nakręceni, nic dziwnego - z wolna skinęła głową - główna rola, huh? Na pewno wypadniesz zjawiskowo - w jej słowach na próżno było szukać złośliwości, gdyż tej Hannibal zwyczajnie by nie znalazł. Była szczera, nie raz widziała chłopaka na scenie, nie raz przy rozgrzewce czy przechodząc przez sale widziała próby, nie raz słyszała jak powtarza tekst w garderobie czy podczas makijażu. I chociaż dla niektórych mogło wydawać się to irytujące, szczególnie dla makijażystki która starała się w tym samym czasie go ucharakteryzować, to bardzo przyjemnie się na to patrzyło.
Drgnęła gwałtownie słysząc głos Hannibala, w którego wciąż wbijała spojrzenie, mimo ze te było obecne jedynie fizycznie - dopiero jego podniesiony głos wyrażający skruchę i delikatną panikę nad jej losem, sprowadził ją na powrót do świata realnego.
-Han... - urwała jedynie cicho, gdy chłopak ponownie zalał ją potokiem słów. Grzecznie przyłożyła wyczarowaną chusteczkę z lodem do ust.
- Ha... um! - zdziwione, zduszone miauknięcie wypadło z jej ust, gdy ten poderwał ją z ziemi, a ta zdążyła jedynie wolną dłonią się go chwycić, nim ponownie stanęła na własnych nogach.
Musiała na moment przystanąć w myślach, zadarła na niego spojrzenie
-Wszystko dobrze - rzuciła sennym głosem, podkreślając swoje słowa wyjątkowo nieprzemyślanym ciepłym w swej odsłonie uśmiechem, tym samym zamykając ślepia - a nagromadzone do tej pory łzy spłynęły po jej policzkach. Poczuła, że przez ułożenie ust te zapiekły bardziej, ale zignorowała to, przyciskając mocniej do pękniętej wargi chusteczkę z lodem. No już, Tylka, to tylko ból, nic się nie dzieje. Przecież to nic nowego.
Obserwowała chłopaka iście wzruszona jego troskliwą postawą, nawet jeśli ta była czymś motywowana.
Szczególnie teraz, gdy sytuacja zdawała się dziwnie napięta i miała wrażenie, że to będzie tylko się nawarstwiać. Ale pod względem czystości krwi Hannibal zawsze był miły, nawet jeśli to określenie wydaje się nie na miejscu. On po prostu zdawał się nikogo nie oceniać przez pryzmat czystości krwi, mimo że sam był czystej krwi. I chociaż miał tysiąc argumentów aby w dyskusji postawić się nad innymi, to jego argumentem nigdy nie była krew.
-Artemis? - powtórzyła, a wąż jak zaklęty wyściubił swój kolczasty wielobarwny łepek z jej kołnierza, kierując gadzie spojrzenie wprost na Hannibala.
Zerknęła w dół, jakoby chciała dobyć go spojrzeniem, a ten zwrócił się w jej kierunku zaczynając sunąć przez obojczyk dziewczyny wprost do jej szyi, oplatając się dookoła niej niczym naszyjnik. Cóż, nie był tak duży jak go zapamiętał chłopak, a na pewno nie tak masywny. W długości mierzył z 75 centymetrów, a z postury był raczej drobny.
-Wszystko git? - zapytała, gładząc palcem wskazującym dolną szczękę węża, aby chwilę później wrócić spojrzeniem w kierunku chłopaka - Wszystko z nami w porządku - zapewniła -Ja też przepraszam, mogłam być bardziej ostrożna - stwierdziła z rozbawieniem, zaraz zerknęła w kierunku zamkniętych drzwi
-Ciężka próba, huh? - przechyliła łepek w bok, a błękitne tęczówki na powrót zalały twarz rozmówcy-Przed Ekstazą widzę, że wszyscy są wyjątkowo nakręceni, nic dziwnego - z wolna skinęła głową - główna rola, huh? Na pewno wypadniesz zjawiskowo - w jej słowach na próżno było szukać złośliwości, gdyż tej Hannibal zwyczajnie by nie znalazł. Była szczera, nie raz widziała chłopaka na scenie, nie raz przy rozgrzewce czy przechodząc przez sale widziała próby, nie raz słyszała jak powtarza tekst w garderobie czy podczas makijażu. I chociaż dla niektórych mogło wydawać się to irytujące, szczególnie dla makijażystki która starała się w tym samym czasie go ucharakteryzować, to bardzo przyjemnie się na to patrzyło.