13.07.2025, 17:26 ✶
- Nikt nie jest zainteresowany kolejnym niepowodzeniem Ministerstwa, nie kiedy jego głowa była na tej imprezie - mruknął w odpowiedzi, bardziej do siebie jak do niej, ale cóż - o to to wszystko się rozbijało. Atak podczas wydarzenia muzy był zwyczajnie wstydliwy, głównie dlatego że została zapewniona ochrona w postaci brygadzistów - nie wynajętych, prywatnych ochroniarzy, a jednostek które na co dzień miały pilnować cywili magicznej spółczesności ich strzec. Ktokolwiek podjął tę decyzję, musiałby się z niej srogo spowiadać, a lepiej było wszystko zamieść pod dywan i zwyczajnie zapomnieć.
Atreus może i tak by zrobił, wzruszając zaledwie ramionami nad zamkniętą sprawą i przechodząc do porządku codziennego, gdyby nie list od Avery, a potem i jawna jej odmowa spotkania, idąca w parze z plotkami dotyczącymi jej podopiecznej.
- Cedric jest też mugolakiem, wątpię by łapał się za czystokrwiste sprawiedliwości - westchnał, przywołując w pamięci gadaninę Burke, uwywnętrzniającej się na niekompetencję kolegi. - Niby transmutowanie stroju dla niektórych nie byłoby takie trudne... Wiesz, podszycie się, a potem sprawne zdjęcie zaklęć nie powinno zająć długo, szczególnie że był moment kiedy Porter pokazywał innym widoki - sięgnął po listę nazwisk, które można było uświadczyć na Śnie Nocy, sporządzoną na kolanie notatkę przy pomocy tego, co mówili wtedy brygadziści. - Zostali nam, z tego co pamiętam, Strasznie Długie Imię Montbel, młody Burke, Porter, Alice, Hollow bo jego nie pytaliśmy, no i ci Assfuzzle - podsumował na głos. - Wiesz, zapomniałem o jednej dość ciekawej rzeczy, bo zanim wszystkich stamtąd zabrano, rozmawiałem jeszcze z jedną z Parkinson. Była bardzo miła i zwróciła moją uwagę na jedną rzecz, to jest że Fortinbras Malfoy bardzo lubi młodych chłopców. Znaczy to zasugerowała jako ostatnie, ale chodziło o to jak stanowczo porzucił po występach rodzinę i poszedł ucinać sobie bardzo długie rozmowy z Burke Juniorem.
Ich trójka stojąca w rogu namiotu, podczas samego wernisażu niby nie wyglądała wcale dziwnie, bo na tego wypu wydarzeniach załatwiało się przeróżne sprawy, ale była tutaj mowa o Fortinbrasie w kontekście napadu na dziewczynę, która pół nocy wisiała na ramieniu mugolaka. Atreus pewnie też nie pomyślałby o tym drugi raz, gdyby nie uwaga cioteczki Parkinson, ale też rozmowa samej Brenny z Eden, kiedy stali w ich towarzystwie jeszcze na wernisażu. I tak jak wcześniej mógł wahać się, czy wiedźmie chodziło o Yaxleya czy Burke, tak teraz zaczął skłaniać się ku temu drugiemu.
- Poszukałbym tych Bumfuzzle i popytał ich, jak tam faktycznie wyglądała ich praca na Muzie. Orbitowali dookoła wszystkich, ale może któryś z nich sam dostał w głowę albo nieprzyjemnym zaklęciem. Mam tylko nadzieję, że nie okaże się, że ktoś im zrobił ze wspomnień papkę. Druga rzeczy to chodzi mi po głowie, odnośnie tego co powiedziałaś; załóżmy że Malfoy nakłonił młodego żeby wymierzył sprawiedliwość na własną rękę, a może i coś udowodnił. Brzmi okej, brzmi solidnie, tylko kurwa najgorsze jest to że dalej nic z tym nie zrobimy. Nie ruszymy ani Malfoya ani Burke i nawet się nie dziwię że ta sprawa poszła na dno. Pewnie łatwo przekonał do tego Jenkins sam Fortinbras, kiedy się z nią teleportował - i było to cholernie frustrujące, bo tak samo jak zgrabnie był w stanie przymykać oczy na pewne niesprawiedliwości, szczególnie te które mu sprzyjały, to niemiłosiernie grały mu na nerwach momenty kiedy to inni mieli plecy.
- Armand pozornie nie ma tu nic do rzeczy, oprócz tego że był bratem Fortinbrasa, ale teraz wchodzi kwestia tego, że Avery faktycznie się bała że coś się stało no i faktycznie, Raphaela zniknęła. Tak, odesłali ją, ale muszę wiedzieć jeśli tylko się da, kto maczał w ataku na nią palce - zmarszczył brwi, nagle nieco zły sam na siebie, kiedy zrozumiał w jaki sposób ułożył to całe zdanie. Bardzo chciał udawać, że ta sprawa interesowała go tylko dlatego, że wyrwano mu ją siłą, ale przecież wcale tak nie było.
Atreus może i tak by zrobił, wzruszając zaledwie ramionami nad zamkniętą sprawą i przechodząc do porządku codziennego, gdyby nie list od Avery, a potem i jawna jej odmowa spotkania, idąca w parze z plotkami dotyczącymi jej podopiecznej.
- Cedric jest też mugolakiem, wątpię by łapał się za czystokrwiste sprawiedliwości - westchnał, przywołując w pamięci gadaninę Burke, uwywnętrzniającej się na niekompetencję kolegi. - Niby transmutowanie stroju dla niektórych nie byłoby takie trudne... Wiesz, podszycie się, a potem sprawne zdjęcie zaklęć nie powinno zająć długo, szczególnie że był moment kiedy Porter pokazywał innym widoki - sięgnął po listę nazwisk, które można było uświadczyć na Śnie Nocy, sporządzoną na kolanie notatkę przy pomocy tego, co mówili wtedy brygadziści. - Zostali nam, z tego co pamiętam, Strasznie Długie Imię Montbel, młody Burke, Porter, Alice, Hollow bo jego nie pytaliśmy, no i ci Assfuzzle - podsumował na głos. - Wiesz, zapomniałem o jednej dość ciekawej rzeczy, bo zanim wszystkich stamtąd zabrano, rozmawiałem jeszcze z jedną z Parkinson. Była bardzo miła i zwróciła moją uwagę na jedną rzecz, to jest że Fortinbras Malfoy bardzo lubi młodych chłopców. Znaczy to zasugerowała jako ostatnie, ale chodziło o to jak stanowczo porzucił po występach rodzinę i poszedł ucinać sobie bardzo długie rozmowy z Burke Juniorem.
Ich trójka stojąca w rogu namiotu, podczas samego wernisażu niby nie wyglądała wcale dziwnie, bo na tego wypu wydarzeniach załatwiało się przeróżne sprawy, ale była tutaj mowa o Fortinbrasie w kontekście napadu na dziewczynę, która pół nocy wisiała na ramieniu mugolaka. Atreus pewnie też nie pomyślałby o tym drugi raz, gdyby nie uwaga cioteczki Parkinson, ale też rozmowa samej Brenny z Eden, kiedy stali w ich towarzystwie jeszcze na wernisażu. I tak jak wcześniej mógł wahać się, czy wiedźmie chodziło o Yaxleya czy Burke, tak teraz zaczął skłaniać się ku temu drugiemu.
- Poszukałbym tych Bumfuzzle i popytał ich, jak tam faktycznie wyglądała ich praca na Muzie. Orbitowali dookoła wszystkich, ale może któryś z nich sam dostał w głowę albo nieprzyjemnym zaklęciem. Mam tylko nadzieję, że nie okaże się, że ktoś im zrobił ze wspomnień papkę. Druga rzeczy to chodzi mi po głowie, odnośnie tego co powiedziałaś; załóżmy że Malfoy nakłonił młodego żeby wymierzył sprawiedliwość na własną rękę, a może i coś udowodnił. Brzmi okej, brzmi solidnie, tylko kurwa najgorsze jest to że dalej nic z tym nie zrobimy. Nie ruszymy ani Malfoya ani Burke i nawet się nie dziwię że ta sprawa poszła na dno. Pewnie łatwo przekonał do tego Jenkins sam Fortinbras, kiedy się z nią teleportował - i było to cholernie frustrujące, bo tak samo jak zgrabnie był w stanie przymykać oczy na pewne niesprawiedliwości, szczególnie te które mu sprzyjały, to niemiłosiernie grały mu na nerwach momenty kiedy to inni mieli plecy.
- Armand pozornie nie ma tu nic do rzeczy, oprócz tego że był bratem Fortinbrasa, ale teraz wchodzi kwestia tego, że Avery faktycznie się bała że coś się stało no i faktycznie, Raphaela zniknęła. Tak, odesłali ją, ale muszę wiedzieć jeśli tylko się da, kto maczał w ataku na nią palce - zmarszczył brwi, nagle nieco zły sam na siebie, kiedy zrozumiał w jaki sposób ułożył to całe zdanie. Bardzo chciał udawać, że ta sprawa interesowała go tylko dlatego, że wyrwano mu ją siłą, ale przecież wcale tak nie było.