Wiadomości w tym wątku

Louvain Lestrange

Ucieczka to zawsze ciężka do zmycia plama na honorze. Jednak wolność to waluta tak cenna, że głupstwem byłoby obstawiać nią w tej nieoczekiwanej ruletce. Lepiej nie dać się złapać i spróbować innej okazji na drodze do celu. Instynkt uciekiniera przed zagrożeniem całe szczęście nie zawiódł go tak jak przeczucie co do tej cholernej budki. Nie potknął się o własne nogi, szata nie zawinęła się pod stopami, więc biegł ile tylko miał sił w nogach. Nie myślał zbyt przebiegle, chcąc szybciej zgubić trop w bocznej ścieżce. Najważniejsze było oddalić się od miejsca zdarzenia jak najdalej i jak najszybciej. Po którymś zakręcie zorientował się, że nie był jedynym Lestrangem, który miał taki właśnie pomysł. W końcu oboje wpadli do tej niepozornej, mugolskiej kamienicy. Rozglądał się za siebie, patrząc czy ktokolwiek ruszył za nimi w pościg. Nic takiego nie dostrzegł co pozwoliło wziąć kilka głębszych oddechów na odpoczynek po tym szaleńczym sprincie. Słuch dalej niedomagał nawet kiedy próbował odetkać sobie uszy przy pomocy palcy i ruszania szczęką. Nic to jednak nie pomagało. No nie pogadają sobie. Ale przynajmniej coś widzą. Dlatego szturchnął ramieniem Rudolfa, żeby zwrócił na niego uwagę, a potem palcem na zakurzonej szybie napisał, żeby się rozdzielić. Nic tu już więcej nie wskórają, a nie po to prawie połamali sobie nogi w biegu, żeby teraz wracać i próbować odnaleźć się z pozostałą dwójką, która się rozdzieliła. Nie tracąc już więcej cennego czasu, zdając sobie sprawę, że dosłownie za krótką chwilę mogą zostać namierzeni, skorzystał z teleportacji ulatniając się z tej okolicy czym prędzej. Nie pozostało nic innego jak trzymać kciuki, że reszcie towarzyszki również poszczęści się przy odwrocie.

Postać opuszcza sesję