15.03.2025, 22:07 ✶
To, czy Borgin zszedł na ścieżkę bezprawia czy nie, nie miało dla Aidana większego znaczenia. Sam nie był święty - w porównaniu do 90% Brygadzistów czy Aurorów, on i Stanley byli po prostu wrzodami na dupie, jeżeli chodzi o charaktery. Z tym, że to właśnie Stanley okazał się w głębi duszy przesiąknięty złem, a nie Aidan. A przynajmniej jeszcze, bo jak inaczej nazwać osobę, w której kotłowało się tyle agresji, złości i zwyczajnego lenistwa, które w połączeniu z bardzo elastycznym kręgosłupem moralnym zwiastowało szybki zjazd na sam dół? Do tej pory Aidan po prostu nadużywał swojej władzy, pozycji i pieniędzy rodziców. Potem zaczął wykorzystywać również inne przywileje, takie jak znajomości w półświatku, które być może i nie były zbyt obszerne, ale na pewno przydatne - chociażby w takich sytuacjach jak ta dzisiaj.
- Dziwki, a co innego - odpowiedział, zatrzymując pchnięcie w połowie. Drzwi skrzypnęły, ale skoro Stanley nie był w środku, to i Aidan do środka nie wlazł. Nie odwracając się do Borgina sięgnął po papierosa, nie chwaląc się jak na razie facjatą. A ta była... Hah. Płomień zapalniczki oświetlił zdrowe oko oraz rozcięty łuk brwiowy, który zmienił się w jeden wielki strup. Poza tym było względnie okej, no - może kącik ust był napuchnięty. Nie wyglądał, jakby dostał mocno w mordę. - Z dziwką nie każą mi się żenić.
W końcu jednak odwrócił się do Stanleya, ewidentnie nawiązując do tego pieprzonego ogłoszenia, które ukazało się w Czarownicy. Zmarszczone brwi i pociemniałe z powstrzymywanego wybuchu złości oczy świadczyły o tym, że Aidan absolutnie nie miał ochoty na żarty w tej materii. A może to po prostu skurcz mięśni, który pojawił się w wyniku bólu? Bo gdy Parkinson zwrócił ku Borginowi całą facjatę, ten mógł dostrzec przepiękną śliwę na lewym oku. Nie otwierało się, było też rozcięte. Policzek miał napuchnięty, chociaż wymyty z krwi. Wyglądał jednak tak, jakby ktoś postanowił zabawić się w chirurga szczękowego i usunąć obie ósemki z lewej strony. Sądząc po jego minie: bez znieczulenia.
- Zapomniałem się umyć, sorry - wzruszył ramionami na uwagę na temat ministerstwa. - To wylanie na siebie wody kolońskiej nie wystarcza?
Niby zdziwiony niuchnął pod swoją pachą, chociaż doskonale wiedział, że ani od niego nie mogło kurwić Ministerstwem, ani że wcale nie zapomniał się umyć. Szorował się dzisiaj cały dzień właśnie po to, by nie jebać pracą. Niby nie dało się tego wyczuć, ale on miał wrażenie, że atmosfera Brygady osiadała na nim jak nieprzyjemna powłoka.
- Przydałaby mi się whisky. Albo ruda - powiedział w końcu, mierząc Stanleya zdrowym okiem. Kurwiki w oku na moment zniknęły, ustępując pola niemalże wzruszeniu. - Albo obie. Dawno nie wypełzałeś ze swojej nory, gdziekolwiek ona jest.
Podsunął Staszkowi paczkę papierosów. Nie miał pojęcia gdzie Borgin się ukrywał i oby to zostało tajemnicą po wsze czasy. Lepiej niektórych rzeczy było nie wiedzieć, tak na wszelki wypadek.
- Dziwki, a co innego - odpowiedział, zatrzymując pchnięcie w połowie. Drzwi skrzypnęły, ale skoro Stanley nie był w środku, to i Aidan do środka nie wlazł. Nie odwracając się do Borgina sięgnął po papierosa, nie chwaląc się jak na razie facjatą. A ta była... Hah. Płomień zapalniczki oświetlił zdrowe oko oraz rozcięty łuk brwiowy, który zmienił się w jeden wielki strup. Poza tym było względnie okej, no - może kącik ust był napuchnięty. Nie wyglądał, jakby dostał mocno w mordę. - Z dziwką nie każą mi się żenić.
W końcu jednak odwrócił się do Stanleya, ewidentnie nawiązując do tego pieprzonego ogłoszenia, które ukazało się w Czarownicy. Zmarszczone brwi i pociemniałe z powstrzymywanego wybuchu złości oczy świadczyły o tym, że Aidan absolutnie nie miał ochoty na żarty w tej materii. A może to po prostu skurcz mięśni, który pojawił się w wyniku bólu? Bo gdy Parkinson zwrócił ku Borginowi całą facjatę, ten mógł dostrzec przepiękną śliwę na lewym oku. Nie otwierało się, było też rozcięte. Policzek miał napuchnięty, chociaż wymyty z krwi. Wyglądał jednak tak, jakby ktoś postanowił zabawić się w chirurga szczękowego i usunąć obie ósemki z lewej strony. Sądząc po jego minie: bez znieczulenia.
- Zapomniałem się umyć, sorry - wzruszył ramionami na uwagę na temat ministerstwa. - To wylanie na siebie wody kolońskiej nie wystarcza?
Niby zdziwiony niuchnął pod swoją pachą, chociaż doskonale wiedział, że ani od niego nie mogło kurwić Ministerstwem, ani że wcale nie zapomniał się umyć. Szorował się dzisiaj cały dzień właśnie po to, by nie jebać pracą. Niby nie dało się tego wyczuć, ale on miał wrażenie, że atmosfera Brygady osiadała na nim jak nieprzyjemna powłoka.
- Przydałaby mi się whisky. Albo ruda - powiedział w końcu, mierząc Stanleya zdrowym okiem. Kurwiki w oku na moment zniknęły, ustępując pola niemalże wzruszeniu. - Albo obie. Dawno nie wypełzałeś ze swojej nory, gdziekolwiek ona jest.
Podsunął Staszkowi paczkę papierosów. Nie miał pojęcia gdzie Borgin się ukrywał i oby to zostało tajemnicą po wsze czasy. Lepiej niektórych rzeczy było nie wiedzieć, tak na wszelki wypadek.