11.03.2025, 11:28 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 11.03.2025, 11:30 przez Baldwin Malfoy.)
Zapytana o bucik Frida zrobiła zdziwioną minę. Spojrzała w dół na swoje stopy, jakby analizowała o co nie-mamie może chodzić. Machnęła jedną nogą, na której trzewik nadal był. Machnęła drugą, trzymaną przez nie-mamę - och. Tak, tego bucika nie było. Ale ona wiedziała doskonale, gdzie był. Nie zamierzała powiedzieć, ale wiedziała. Bo bucik był głupi, lekko się rozkleił i cały czas się potykała! Więc wrzuciła go jak nikt nie patrzył do tej głębokiej, strasznej studni przy schodach. Wiedziała że takim małym ghoulkom jak ona nie wolno tam samej wchodzić - tylko z mamą, albo z tatą, jeśli chcieli ją zabrać do fajnego lasu pełnego duchów. A tak to nie wolno, bo w studni mieszkał potwór, który się bał dorosłych. Więc nakarmiła potwora głupim bucikiem.
Pomyślała, że w sumie to nie-mama miała rację. Bucik uciekł. Dokładnie tak. Sam z siebie, a ona wcale mu nie pomogła, więc mama nie będzie się złościć. Zrobiła smutną minkę na myśl o tym, że nigdy trzewika już nie znajdą, chyba że w trzewiach potwora ze studni. Wyciągnęła rączkę robiąc gest “pa pa”.
Baldwin wzruszył lekko ramionami w odpowiedzi na niewypowiedziany zarzut. A skąd on niby miał wiedzieć, gdzie młoda posiała tego trzewika? Miał ważniejsze rzeczy na głowie, jak chociażby pilnowanie czy jego dziecko na pewno ma wszystkie palce, uszy i nosek; czy się magicznie zabezpieczone nici nie strzępią.
Przysiadł na krześle obok Scarlett, sadzając sobie Fridę na kolanach.
- Zostałabyś z nią w niedzielę rano? Ostatnio zrobiła się strasznie marudna i nie chce wysiedzieć grzecznie na nabożeństwach.- Zgarnął jasne loki dziewczynki za jej uszy, przeczesując je palcami i zbierając w luźnego warkocza. Nie był idealny, ale odkąd Alice pokazała mu co i jak, z pewnością wyglądało to dużo bardziej porządnie. Ghoulka odchyliła głowę do tyłu, wydając z siebie oburzony pomruk. Jak na swoje ograniczone umiejętności, komunikacja niewerbalna przychodziła jej z zatrważającą wręcz łatwością.
- A co? Nie mam racji?- Zapytał jej tylko.- Kto ostatnio całe kazanie próbował uciekać z ławki i straszył kota pani Eleonory? Że aż Lorraine musiała z małą, niegrzeczną panienką wyjść na zewnątrz?
Frida wydęła lekko usteczka i przewróciła oczami. Oczywiście. Tata to nic nigdy nie rozumiał. Kowen był nudny, bo dorośli nic tylko mówili i mówili i mówili. I trzeba było wstawać i siadać w odpowiednich momentach. I nie wolno było wychodzić z ławki. A ona sama widziała przeróżne drzwi i po prostu była bardzo ciekawa co tam ci wszyscy dorośli chowają. Czymkolwiek to było, na pewno było dużo ciekawsze od tej książeczki, którą kazali jej czytać - o bogini mamie (dziwna to była książeczka, bo przecież ona miała przecież mamę, a ta cała mama w książeczce nie wyglądała jak jej mama). Sięgnęła po jedną z kredek i kartkę, żeby narysować mamę. Dużo ładniejszą niż ta z książeczki.
Baldwin w ostatnim momencie złapał szklankę z alkoholem, spod której ghoulka wyszarpnęła pergamin. Westchnął bezgłośnie; wziął łyk przyjemnie chłodnej whisky.
Pomyślała, że w sumie to nie-mama miała rację. Bucik uciekł. Dokładnie tak. Sam z siebie, a ona wcale mu nie pomogła, więc mama nie będzie się złościć. Zrobiła smutną minkę na myśl o tym, że nigdy trzewika już nie znajdą, chyba że w trzewiach potwora ze studni. Wyciągnęła rączkę robiąc gest “pa pa”.
Baldwin wzruszył lekko ramionami w odpowiedzi na niewypowiedziany zarzut. A skąd on niby miał wiedzieć, gdzie młoda posiała tego trzewika? Miał ważniejsze rzeczy na głowie, jak chociażby pilnowanie czy jego dziecko na pewno ma wszystkie palce, uszy i nosek; czy się magicznie zabezpieczone nici nie strzępią.
Przysiadł na krześle obok Scarlett, sadzając sobie Fridę na kolanach.
- Zostałabyś z nią w niedzielę rano? Ostatnio zrobiła się strasznie marudna i nie chce wysiedzieć grzecznie na nabożeństwach.- Zgarnął jasne loki dziewczynki za jej uszy, przeczesując je palcami i zbierając w luźnego warkocza. Nie był idealny, ale odkąd Alice pokazała mu co i jak, z pewnością wyglądało to dużo bardziej porządnie. Ghoulka odchyliła głowę do tyłu, wydając z siebie oburzony pomruk. Jak na swoje ograniczone umiejętności, komunikacja niewerbalna przychodziła jej z zatrważającą wręcz łatwością.
- A co? Nie mam racji?- Zapytał jej tylko.- Kto ostatnio całe kazanie próbował uciekać z ławki i straszył kota pani Eleonory? Że aż Lorraine musiała z małą, niegrzeczną panienką wyjść na zewnątrz?
Frida wydęła lekko usteczka i przewróciła oczami. Oczywiście. Tata to nic nigdy nie rozumiał. Kowen był nudny, bo dorośli nic tylko mówili i mówili i mówili. I trzeba było wstawać i siadać w odpowiednich momentach. I nie wolno było wychodzić z ławki. A ona sama widziała przeróżne drzwi i po prostu była bardzo ciekawa co tam ci wszyscy dorośli chowają. Czymkolwiek to było, na pewno było dużo ciekawsze od tej książeczki, którą kazali jej czytać - o bogini mamie (dziwna to była książeczka, bo przecież ona miała przecież mamę, a ta cała mama w książeczce nie wyglądała jak jej mama). Sięgnęła po jedną z kredek i kartkę, żeby narysować mamę. Dużo ładniejszą niż ta z książeczki.
Baldwin w ostatnim momencie złapał szklankę z alkoholem, spod której ghoulka wyszarpnęła pergamin. Westchnął bezgłośnie; wziął łyk przyjemnie chłodnej whisky.