25.11.2024, 23:40 ✶
Może coś jednak było w tym czosnku... Sam nie łykałem wszystkiego jak leciało, a do książek... Może nie miałem awersji ani uczulenia, ale jednak topornie mi szło ich zgłębianie, więc... Nie przeczytałem tyle by wychwycić wzrokiem dziwne gadżety Ambroise’a. Dziwne i nowe - warto dodać.
Ale z tym czosnkiem, kiedy tak zbliżyłem się do Ambroise na tyle by wyczuć jego zapach, może nawet mi tak powiało od niego tym odorem. Może powodem nie był sam czosnek, ale cała ta mieszanka różnych specyfików... Cóż, byłem najedzony, ale przy tym zapachu nawet głodny nie miałem myśleć o jedzeniu. Aż się zacząłem zastanawiać, czy mogło się to porównywać z wyrafinowanym zapachem liverpoolskich meneli.
Przywdziałem chyba wszystkie woalki opanowania, żeby się nie skrzywić i w żaden sposób nie dać po sobie poznać, że Ambroise jebał. Dla niepoznaki, zająłem się wsunięciem różdżki w rękaw. Tam będzie odpowiednio pod ręką. Dosłownie.
- Do zrobienia - stwierdziłem na jego sugestie, wracając do swojej poprzedniej postawy, tyle że teraz niewidocznie uzbrojony. Poczęstowałem się grzecznie papierosem i zaraz też zaciągnąłem. Nie pytajcie, jakie to uczucie, kiedy trup zaciąga się dymem. Niby tak samo, a jednak czegoś brakowało...
- Bertrand... Czy powinienem wymyślić sobie imię czy uroczo określimy mnie mianem naczynia? - zapytałem rozbawiony, próbując dodać co nieco żartu do tej swojej grobowości... grobowatości? Cóż, oblicze śmierci chyba nie powinno żartować. Milczeć, nie odzywać się. OBSERWOWAĆ. Może metaforycznie pożerać spojrzeniem... A może mrozić? - Wampiryczny...? Jestem wampirem od niedawna. Jeszcze nie zdążyłem porządnie zastygnąć - odparłem z kolejną nutką dowcipu. Nie, to nie było w stylu nowego mrocznego Aska. Właściwie mrocznego bezimiennego gościa.
Może po prostu będę sobą? Co prawda, nie będę chodził i obwieszczał, że jestem Astaroth Yaxley, czego właściwie nie zwykłem nigdy robić, chyba że po pijaku, ale też w moim aktualnym stanie nie miałem się upić, nie miało mi być dane się upić, więc zapewne byliśmy pod tym kątem bezpieczni.
- Wybacz, że tak od razu z tym wyjadę, ale... Masz może ten eliksir na bezsenność? - zapytałem, bo już od dawna zbierałem się by napisać może do Victorii o to, ale jak odezwał się Ambroise, to postanowiłem nie przeszkadzać kobiecie w jej własnych planach jakimiś moimi pierdołami. A nie zamierzałem ukrywać, że po wizycie na Ścieżkach, będę spał. Będę spał w opór. Brakowało mi snu od paru dobrych dni. Potrzebowałem wypocząć jak diabli. - I Mulciberowie mają wtyki w Podziemnych Ścieżkach? Jakieś biznesy? - zapytałem po chwili, wypaliłem niekontrolowanie, nim ugryzłem się w język. Obejrzałem na boki, czy nas nikt nie podsłuchuje.
Ale z tym czosnkiem, kiedy tak zbliżyłem się do Ambroise na tyle by wyczuć jego zapach, może nawet mi tak powiało od niego tym odorem. Może powodem nie był sam czosnek, ale cała ta mieszanka różnych specyfików... Cóż, byłem najedzony, ale przy tym zapachu nawet głodny nie miałem myśleć o jedzeniu. Aż się zacząłem zastanawiać, czy mogło się to porównywać z wyrafinowanym zapachem liverpoolskich meneli.
Przywdziałem chyba wszystkie woalki opanowania, żeby się nie skrzywić i w żaden sposób nie dać po sobie poznać, że Ambroise jebał. Dla niepoznaki, zająłem się wsunięciem różdżki w rękaw. Tam będzie odpowiednio pod ręką. Dosłownie.
- Do zrobienia - stwierdziłem na jego sugestie, wracając do swojej poprzedniej postawy, tyle że teraz niewidocznie uzbrojony. Poczęstowałem się grzecznie papierosem i zaraz też zaciągnąłem. Nie pytajcie, jakie to uczucie, kiedy trup zaciąga się dymem. Niby tak samo, a jednak czegoś brakowało...
- Bertrand... Czy powinienem wymyślić sobie imię czy uroczo określimy mnie mianem naczynia? - zapytałem rozbawiony, próbując dodać co nieco żartu do tej swojej grobowości... grobowatości? Cóż, oblicze śmierci chyba nie powinno żartować. Milczeć, nie odzywać się. OBSERWOWAĆ. Może metaforycznie pożerać spojrzeniem... A może mrozić? - Wampiryczny...? Jestem wampirem od niedawna. Jeszcze nie zdążyłem porządnie zastygnąć - odparłem z kolejną nutką dowcipu. Nie, to nie było w stylu nowego mrocznego Aska. Właściwie mrocznego bezimiennego gościa.
Może po prostu będę sobą? Co prawda, nie będę chodził i obwieszczał, że jestem Astaroth Yaxley, czego właściwie nie zwykłem nigdy robić, chyba że po pijaku, ale też w moim aktualnym stanie nie miałem się upić, nie miało mi być dane się upić, więc zapewne byliśmy pod tym kątem bezpieczni.
- Wybacz, że tak od razu z tym wyjadę, ale... Masz może ten eliksir na bezsenność? - zapytałem, bo już od dawna zbierałem się by napisać może do Victorii o to, ale jak odezwał się Ambroise, to postanowiłem nie przeszkadzać kobiecie w jej własnych planach jakimiś moimi pierdołami. A nie zamierzałem ukrywać, że po wizycie na Ścieżkach, będę spał. Będę spał w opór. Brakowało mi snu od paru dobrych dni. Potrzebowałem wypocząć jak diabli. - I Mulciberowie mają wtyki w Podziemnych Ścieżkach? Jakieś biznesy? - zapytałem po chwili, wypaliłem niekontrolowanie, nim ugryzłem się w język. Obejrzałem na boki, czy nas nikt nie podsłuchuje.