27.10.2024, 01:48 ✶
Pandora miała to do siebie, że była uparta niczym najgorszy z osłów i gdy czegoś chciała, zwykle udawało się jej to dostać lub właśnie kogoś do czegoś przekonać. Czasem mniej, a czasem bardziej nachalnie, starając się przyciągnąć uwagę tym, co dany człowiek lubił. Był to jeden z powodów, dla których miała tak wielu klientów indywidualnych. Posłała mu jeden ze swoich najbardziej promiennych uśmiechów, gdy przytaknął i z trudem powstrzymała się, aby go mocno nie uściskać i nie wydać z siebie jakiegoś pisku.
- Mój Drogi — wybacz, ale nasza rodzina ma naprawdę przystojnych Gentlemanów i nie powinieneś być zdziwiony, że kobiety widząc Cię i poznając Twoją inteligencję oraz usposobienie, planują ślub oraz dzieci. - wzruszyła ramionami, przyglądając mu się badawczo. Nie umiałaby wskazać Prewetta, który byłby brzydki. Byli jakimiś wygranymi na loterii w sprawach majątków oraz aparycji, czasem również talentu. A Bas zasługiwał na absolutnie najlepszą i najmilszą przyszłą żonę w całym Londynie. Nie wspominała również głośno o tym, że snuła myśli o byciu matką chrzestną jego dzieci, gdy się ich dorobi. A może tak poznać go z którąś z koleżanek? One na pewno doceniłyby fakt, że pomógł komuś rannemu. Westchnęła cicho, kręcąc głową do własnych myśli. Miała trochę wyrzutów sumienia, że tak mało czasu poświęcała ostatnio swojej rodzinie.
- Najważniejsze to mieć plan, prawda? Potem jakoś się ułoży lub rozwinie. Z drugiej jednak strony, czy życie nie wymaga od nas odrobiny spontaniczności? - zapytała go z poważną miną, której jednak w Pandorowym stylu, nie mogła utrzymać długo i zaraz zastąpiła ją uśmiechem. Chciała też się wkupić w łaski obrażonego konia, który jednak tylko obdarzył ją krótkim spojrzeniem, tym razem pozbawionym prychnięcia.
Była ostrożna z natury, gdy chodziło o romans. Nie ufała ludziom przez to, że większość z nich patrzyła na majątek i nazwisko. Nigdy nie chciała takiego związku. Niewinny flirt jedna lub dwie randki? Nie było problemu! Coś poważnego? To wymagało znacznie więcej. I nawet jeśli ktoś przeszedł wszystkie te próby charakteru, które rzucała ludziom Pandora, pozostawała kwestia jej rodziny. Edward był trudnym przeciwnikiem, zwłaszcza gdy chodziło o jego córkę. Ufał jej na tyle, że mogła długo ukrywać wszelkie zainteresowania mężczyznami, bo nigdy nie przyniosła rodzinie skandalu i nie zrobiła czegoś, co by jej zaszkodziło. Dawało to jej dużą przewagę i rodzicom świadomość, że była dobrze wychowana, a przynajmniej w to chciała wierzyć.
- Mhm, ja też. Będę spokojniejsza, wprowadzając go do Prewettów powoli, a nie rzucając na głęboką wodę podczas jakiegoś bankietu lub innej uroczystości. O ile do tego czasu nie ucieknie ode mnie z krzykiem. Nie mieliśmy łatwego początku! Wiesz, że mnie autentycznie nie lubił? - skrzyżowała ręce na piersiach, zaprzestając głaskania abraksanów i skupiając uwagę na Basiliusie, jednocześnie mając w głowie wydarzenia sprzed lat, gdy spotkała Hjalmara pierwszy raz. I wtedy też pokazał jej wilki, a ona nie zdawała sobie sprawy, jak bardzo są ze sobą powiązani! Jeśli chodziło o majątek, była na tym punkcie po prostu przewrażliwiona. Nie lubiła czuć się lepsza od innych, ale gdy padało jej nazwisko, trafiała często do worka snobów i rozkapryszonych księżniczek. Spotykała też ludzi, którzy chcieli wykorzystać relacje z nią do zdobycia przywilejów i galeonów.
- Powinien teraz być w Londynie, ma coraz więcej zleceń. To rodzina wychowana w taki sposób, że zawsze są dla siebie i od razu idą z pomocą, więc często bywa też na Islandii, pomóc matce lub siostrze, przyjaciołom. Obydwoje dużo podróżujemy, chociaż mnie nie ma znacznie częściej, wiesz, jak to wygląda z moją pracą. - przesunęła palcami po odkrytych ramionach, czując kolejny przypływ wyrzutów sumienia w związku z zaniedbywaniem relacji. Ciężko było być tak otwartym i kochającym ludzi człowiekiem, będąc jednocześnie ambitnym pracoholikiem. Połączenie dwóch światów było skomplikowane. Na jego ostatnie słowa, roześmiała się pogodnie, nie mogąc się już powstrzymać i zmniejszyła między nimi dystans, obejmując go i przytulając. - Dlatego właśnie Cię uwielbiam, między innymi oczywiście! Oj, nie było aż tak źle, ale mamy więcej szczęścia w kartach, niż związkach zwykle, to prawda. I co ja bym bez Ciebie zrobiła, Bas?
Zapytała retorycznie, wzdychając teatralnie i wdrapując się na palce, aby później dać mu całusa w polik. Na przyjęcie już nie wrócili, a Abraksany przestały być obrażone po nocnej przejażdżce w eleganckich ubraniach.
- Mój Drogi — wybacz, ale nasza rodzina ma naprawdę przystojnych Gentlemanów i nie powinieneś być zdziwiony, że kobiety widząc Cię i poznając Twoją inteligencję oraz usposobienie, planują ślub oraz dzieci. - wzruszyła ramionami, przyglądając mu się badawczo. Nie umiałaby wskazać Prewetta, który byłby brzydki. Byli jakimiś wygranymi na loterii w sprawach majątków oraz aparycji, czasem również talentu. A Bas zasługiwał na absolutnie najlepszą i najmilszą przyszłą żonę w całym Londynie. Nie wspominała również głośno o tym, że snuła myśli o byciu matką chrzestną jego dzieci, gdy się ich dorobi. A może tak poznać go z którąś z koleżanek? One na pewno doceniłyby fakt, że pomógł komuś rannemu. Westchnęła cicho, kręcąc głową do własnych myśli. Miała trochę wyrzutów sumienia, że tak mało czasu poświęcała ostatnio swojej rodzinie.
- Najważniejsze to mieć plan, prawda? Potem jakoś się ułoży lub rozwinie. Z drugiej jednak strony, czy życie nie wymaga od nas odrobiny spontaniczności? - zapytała go z poważną miną, której jednak w Pandorowym stylu, nie mogła utrzymać długo i zaraz zastąpiła ją uśmiechem. Chciała też się wkupić w łaski obrażonego konia, który jednak tylko obdarzył ją krótkim spojrzeniem, tym razem pozbawionym prychnięcia.
Była ostrożna z natury, gdy chodziło o romans. Nie ufała ludziom przez to, że większość z nich patrzyła na majątek i nazwisko. Nigdy nie chciała takiego związku. Niewinny flirt jedna lub dwie randki? Nie było problemu! Coś poważnego? To wymagało znacznie więcej. I nawet jeśli ktoś przeszedł wszystkie te próby charakteru, które rzucała ludziom Pandora, pozostawała kwestia jej rodziny. Edward był trudnym przeciwnikiem, zwłaszcza gdy chodziło o jego córkę. Ufał jej na tyle, że mogła długo ukrywać wszelkie zainteresowania mężczyznami, bo nigdy nie przyniosła rodzinie skandalu i nie zrobiła czegoś, co by jej zaszkodziło. Dawało to jej dużą przewagę i rodzicom świadomość, że była dobrze wychowana, a przynajmniej w to chciała wierzyć.
- Mhm, ja też. Będę spokojniejsza, wprowadzając go do Prewettów powoli, a nie rzucając na głęboką wodę podczas jakiegoś bankietu lub innej uroczystości. O ile do tego czasu nie ucieknie ode mnie z krzykiem. Nie mieliśmy łatwego początku! Wiesz, że mnie autentycznie nie lubił? - skrzyżowała ręce na piersiach, zaprzestając głaskania abraksanów i skupiając uwagę na Basiliusie, jednocześnie mając w głowie wydarzenia sprzed lat, gdy spotkała Hjalmara pierwszy raz. I wtedy też pokazał jej wilki, a ona nie zdawała sobie sprawy, jak bardzo są ze sobą powiązani! Jeśli chodziło o majątek, była na tym punkcie po prostu przewrażliwiona. Nie lubiła czuć się lepsza od innych, ale gdy padało jej nazwisko, trafiała często do worka snobów i rozkapryszonych księżniczek. Spotykała też ludzi, którzy chcieli wykorzystać relacje z nią do zdobycia przywilejów i galeonów.
- Powinien teraz być w Londynie, ma coraz więcej zleceń. To rodzina wychowana w taki sposób, że zawsze są dla siebie i od razu idą z pomocą, więc często bywa też na Islandii, pomóc matce lub siostrze, przyjaciołom. Obydwoje dużo podróżujemy, chociaż mnie nie ma znacznie częściej, wiesz, jak to wygląda z moją pracą. - przesunęła palcami po odkrytych ramionach, czując kolejny przypływ wyrzutów sumienia w związku z zaniedbywaniem relacji. Ciężko było być tak otwartym i kochającym ludzi człowiekiem, będąc jednocześnie ambitnym pracoholikiem. Połączenie dwóch światów było skomplikowane. Na jego ostatnie słowa, roześmiała się pogodnie, nie mogąc się już powstrzymać i zmniejszyła między nimi dystans, obejmując go i przytulając. - Dlatego właśnie Cię uwielbiam, między innymi oczywiście! Oj, nie było aż tak źle, ale mamy więcej szczęścia w kartach, niż związkach zwykle, to prawda. I co ja bym bez Ciebie zrobiła, Bas?
Zapytała retorycznie, wzdychając teatralnie i wdrapując się na palce, aby później dać mu całusa w polik. Na przyjęcie już nie wrócili, a Abraksany przestały być obrażone po nocnej przejażdżce w eleganckich ubraniach.
Koniec sesji