26.10.2024, 14:39 ✶
To nie tak, że Jonathan buł uprzedzony do meblościanek. Jonathan był po prostu d
uprzedzony do wszystkich paskudnych mebli i pomyłek architektury wneętrz.
– Meblościanka starczyłaby na wieki w przeciwieństwie do regałów? Proszę cię to tak jakbyś porównywała eleganckie wydanie klasyków Szekspira to wydrukowanego na tanim papierze brukowca. Na korzyść regałów oczywiście.
Może po prostu zamówi jej z dziesięć różnych regałów, tak aby mogła coś sobie wybrać i postawi ją przed faktem dokonanym? Tak, to chyba było najlepsze wyjście z sytuacji jeśli dyskusja, rozum i logika zawiodą.
Wysłuchał jej uważnie i zamyślił się na chwilę. Trochę ją rozumiał. Gdy sam zaczynał karierę w Ministerstiwe Magii po tym jak urażona jego weselnym wybrykiem rodzina skutecznie utrudniła mu pracę jako aktor, sam miewał wątpliwości i dni kiedy czuł, że nienawidził nowej pracy. Potem jednak to wszystko się zmieniło. Czy w przypadku Mony miało być tak samo? A może po prostu to konkretne zajęcie jej nie pasowało i nigdy nie miało pasować?
– Jeśli pewnego dnia uznasz, że to jest zdecydowanie nie dla ciebie, daj znać, możemy spróbować razem czegoś poszukać – powiedział w końcu dyplomatycznie. – A domku na plaży na razie i tak nie używam, więc nie krępuj się. Co do foteli... Pomyślę jeszcze. Ale raczej nie będą w salonie codziennie.
Lek na złamane serce... Oh, to zdecydowanie byłby przełom w świecie medycyny. A gdyby jeszcze dodali do tego lek na strapiony problemami sercowymi umysł! Wtedy to już naprawdę Matka musiałaby ich wszystkich szalenie kochać.
Niestety na razie pozostawał jedynie alkohol i rozmowa. No i pojedynki i skoki z klifów, ale tylko w dramatach, zwłaszcza że nie miał w mieszkaniu ani klfu, ani sali do pojedynku, ani kogoś z kim mógłby się pojedynkować.
Po prostu więc wybrał szampana, który wiedział, że oboje lubili, bo czasem trzeba było napić się w życiu szampana bez żadnej większej okazji, podszedł do Mony, podał jej jeden z kieliszków, wyłączył różdżką muzykę i usiadł na już nie tańczącym fotelu, zakładając przy tym nogę na nogę.
– No cóż, obawiam się, że gdyby miłość była prosta nie pisano by o niej tylu piosenek – powiedział na początku, nie dając swojej głowie czasu na myślenie o własnej sytuacji. – Przeklęte geny... Rozumiem, ale nie wszystko złotem, co się świeci moja droga, mówiłaś, że ten Icarus był Prewettem, tak? Może lepiej, że nie jesteś z kimś kto bogaci się jedynie na zysku kasyn i stracie cudzych pieniędzy – Bo wyjazdy wcale nie tak bardzo służbowe za pieniądze podatników, były czymś zupełnie, ale to zupełnie innym. – Chociaż pomijając już ich profesje, przykro mi, że tak się wydarzyło, ale chyba lepiej, że nie było żadnych dramatów? Może po prostu potrzebujesz jeszcze jakiegoś zamknięcia? Napisania listu do niego? Rozmowy w cztery oczy? Wtedy zerwaliście dość burzliwie z tego co pamiętam.
uprzedzony do wszystkich paskudnych mebli i pomyłek architektury wneętrz.
– Meblościanka starczyłaby na wieki w przeciwieństwie do regałów? Proszę cię to tak jakbyś porównywała eleganckie wydanie klasyków Szekspira to wydrukowanego na tanim papierze brukowca. Na korzyść regałów oczywiście.
Może po prostu zamówi jej z dziesięć różnych regałów, tak aby mogła coś sobie wybrać i postawi ją przed faktem dokonanym? Tak, to chyba było najlepsze wyjście z sytuacji jeśli dyskusja, rozum i logika zawiodą.
Wysłuchał jej uważnie i zamyślił się na chwilę. Trochę ją rozumiał. Gdy sam zaczynał karierę w Ministerstiwe Magii po tym jak urażona jego weselnym wybrykiem rodzina skutecznie utrudniła mu pracę jako aktor, sam miewał wątpliwości i dni kiedy czuł, że nienawidził nowej pracy. Potem jednak to wszystko się zmieniło. Czy w przypadku Mony miało być tak samo? A może po prostu to konkretne zajęcie jej nie pasowało i nigdy nie miało pasować?
– Jeśli pewnego dnia uznasz, że to jest zdecydowanie nie dla ciebie, daj znać, możemy spróbować razem czegoś poszukać – powiedział w końcu dyplomatycznie. – A domku na plaży na razie i tak nie używam, więc nie krępuj się. Co do foteli... Pomyślę jeszcze. Ale raczej nie będą w salonie codziennie.
Lek na złamane serce... Oh, to zdecydowanie byłby przełom w świecie medycyny. A gdyby jeszcze dodali do tego lek na strapiony problemami sercowymi umysł! Wtedy to już naprawdę Matka musiałaby ich wszystkich szalenie kochać.
Niestety na razie pozostawał jedynie alkohol i rozmowa. No i pojedynki i skoki z klifów, ale tylko w dramatach, zwłaszcza że nie miał w mieszkaniu ani klfu, ani sali do pojedynku, ani kogoś z kim mógłby się pojedynkować.
Po prostu więc wybrał szampana, który wiedział, że oboje lubili, bo czasem trzeba było napić się w życiu szampana bez żadnej większej okazji, podszedł do Mony, podał jej jeden z kieliszków, wyłączył różdżką muzykę i usiadł na już nie tańczącym fotelu, zakładając przy tym nogę na nogę.
– No cóż, obawiam się, że gdyby miłość była prosta nie pisano by o niej tylu piosenek – powiedział na początku, nie dając swojej głowie czasu na myślenie o własnej sytuacji. – Przeklęte geny... Rozumiem, ale nie wszystko złotem, co się świeci moja droga, mówiłaś, że ten Icarus był Prewettem, tak? Może lepiej, że nie jesteś z kimś kto bogaci się jedynie na zysku kasyn i stracie cudzych pieniędzy – Bo wyjazdy wcale nie tak bardzo służbowe za pieniądze podatników, były czymś zupełnie, ale to zupełnie innym. – Chociaż pomijając już ich profesje, przykro mi, że tak się wydarzyło, ale chyba lepiej, że nie było żadnych dramatów? Może po prostu potrzebujesz jeszcze jakiegoś zamknięcia? Napisania listu do niego? Rozmowy w cztery oczy? Wtedy zerwaliście dość burzliwie z tego co pamiętam.