Yaxley miała świadomość, że odezwała się trochę niegrzecznie do osoby, która postanowiła sprowadzić jej pomoc, ale zdecydowanie nie chciała dzisiaj widzieć nikogo znajomego. Ronald zachował się tak, jak przystało na poczciwego mężczyznę, chciał dobrze, ale, że zupełnie nie po jej myśli, czego nie omieszkała mu pokazać. Oczywiście nie będzie chowała urazy, to było chwilowe. Mógł jednak jej zapytać, czy życzy sobie towarzystwa, a może nawet pytał, a go zbyła? Trochę jej się rozmywało ostatnie kilka godzin, które spędziła w tym miejscu.
Nie zamierzała jednak się kłócić z Ambroisem, nie chciała go spławiać po tym, jak ten biedny mężczyzna go odszukał, zresztą nie miała pojęcia właściwie dlaczego Greengrass się tutaj pojawił, nie miał nic lepszego do roboty? Na pewno miał, chyba, że chciał popatrzeć jak się stacza, w sumie lepszego momentu nie mógł wybrać.
- Powinieneś wiedzieć, że umiem uderzać w jeszcze wyższe. - W zasadzie jeszcze zachowywała się całkiem kulturalnie, nie wszczęła żadnej bójki, prawie nikogo nie obraziła, nie było znowu tak najgorzej.
- Ostatni upadek Geraldine Yaxley, masz ochotę się ze mną za to napić? Ten toast brzmi wspaniale, musisz się dołączyć! - Brzmiała jakoś, aż za bardzo entuzjastycznie, była to chwilowa euforia spowodowana nadmiarem alkoholu, który w siebie wlała. Była zdecydowanie zbyt głośna, jak na swoje standardowe zachowania.
Po chwili jednak, bardzo krótkiej chwili jej nastrój znowu się zmienił. Uśmiech zniknął z twarzy, a pojawiło się na niej zmęczenie. Nie był to jej nalepszy dzień. - Wiesz, niedługo umrę, tak sobie pomyślałam, że dobrze by było to oblać. - Nie podzieliła się z nikim jeszcze tą informacją, zresztą słowa, które padły z jej ust brzmiały bardzo lekko, jakby mówiła o jakiejś pierdole.
- Dowiedziałam się dzisiaj, że nie ma dla mnie przyszłości, a raczej, że jest zaplątaną z jakąś dziwną istotą, iiii ponoć tak się nigdy nie zdarza. - Roześmiała się głośno, bo niezmiernie bawiło ją to, że przytrafiło się to akurat jej. Jakby nie miała wstarczająco problemów w ostatnim czasie. To był dosyć spory skrót, bo sprawa była mocno skomplikowana i tak naprawdę nie wiedziała od czego zacząć.
Wpatrywała się dłuższą chwilę w mężczyznę, po czym dodała. - Nie wiem dlaczego ci o tym mówię, przecież ciebie to w ogóle nie powinno obchodzić. - Tak, łączyło ich coś kiedyś, ale aktualnie nie należał do grona najbliższych osób w jej życiu, nie powinien tutaj z nią siedzieć, a jednak był tuż obok. Przestawała rozumieć sens, a raczej bezsens tej sytuacji. Alkohol nie ułatwiał sprawy. Była mocno nawalona, i nie do końca panowała nad swoim zachowaniem.