— Rozumiem, rozumiem... To może skoro liczby do ciebie nie przemawiają, co powiesz o rodzinie naszych Kandydatek? Tak się składa, że podpytaliśmy ich najbliższych o różne związane z nimi sprawy...
Yvone uśmiechnęła się zawadiacko. Publiczność już wiedziała, że kolejna runda może być jeszcze bardziej szalona. Czarownica wyjęła trzy koperty, po czym otworzyła pierwszą z nich.
— Jesteś gotowy? Mam nadzieję, że nasze Kandydatki też są... Przeczytam teraz listowne odpowiedzi od ich rodzin.
— Zacznijmy od Kandydatki numer jeden. Skontaktowaliśmy się z jej bratem, tak więc możesz być pewny, Matthew, że otrzymasz rzetelną i szczerą opinię na jej temat. Szanowna Pani Yvone Fairfax, Moja siostra to bardzo wyjątkowy "przypadek". Szybko się nudzi i ciężko utrzymać jej uwagę, a w jej gusta najbardziej trafiają wszelkie skrajności. Żyje trochę we własnym świecie, dlatego najbardziej uwodzi ją eskapizm i wszystko to, co pomaga jej w odrywaniu się od rzeczywistości. Analogicznie zatem, nie znosi każdej trywialności i wszystkiego co sprowadza ją na ziemię. W bliskich relacjach jest niczym sinusoida, z miłości tylko o krok do nienawiści. I szczerze, to nawet odradzałbym komukolwiek zostawiania dzieci z moją siostrą. Mam nadzieję, że udało mi się Pani pomóc. — Yvone czytała list uważnie, robiąc przerwy między zdaniami, by każdy mógł sobie przyswoić nowe informacje. Co jakiś czas spoglądała to na Wybierającego, to na widownię. Ewidentnie podobała jej się zawartość listu. — Interesująca opinia, nieprawdaż? Kandydatka numer jeden musi być niezwykle interesującą osobistością.
— O Kandydatce numer dwa, wypowiedział się jej bliski kuzyn. Obawiam się, że nie sposób ją opisać w kilku słowach. Całego słownika by zabrakło, taka z niej fajna, równa babeczka. Trochę zwariowana, taka wariatka, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Może do rodzenia dzieci się nie nadaje, ale wielu chłopakom zawróciła w głowie i wielu pewnie jeszcze zawróci. Ogień, nie kobieta! Myślę, że żaden za nią nie nadąży! Ale lojalna. Bardzo lojalna! Swoje życie oddałbym jej pod opiekę! Aktualnie singielka. Tak myślę, że singielka. — Yvone odłożyła list z drugiej koperty na bok. — Krótko, ale treściwie. I jak pozytywnie!
— W przypadku Kandydatki numer trzy, mamy opinię jej ojca. Może nie być obiektywna, ale przecież nie o to nam chodzi, prawda? Szanowna pani Fairfax! Na samym początku muszę napisać, że bardzo mocno mnie ten list zaskoczył. Zarazem muszę jednak w tym miejscu przyznać, że ostatnimi czasy, jest wręcz pełna niespodzianek. Straciła matkę, z tego też względu bardzo mocno przywiązała się do naszej domowej skrzatki. Towarzyszy jej również pluszowy Hipogryf o imieniu Hipuś. Moja córka ma prawdziwy talent, kiedy chodzi o wypieki. Regularnie przygotowuje dla nas cynamonowe ciasteczka. Z trudem przychodzi nam pozostawienie na stole pustego talerza. O ile mi wiadomo, córka nie posiada zbyt dużego doświadczenia z chłopcami. Być może właśnie z tego względu zgodziła się na udział w tym widowisku? Wszak z własnymi lękami trzeba walczyć, warto je przezwyciężać. Mam szczerą nadzieje, że jej się to uda. Przez pewien czas, w naszej rodzinie obawialiśmy się, że córka może być charłakiem. Stosunkowo późno zaczęła przejawiać magiczne zdolności i niestety do dzisiaj ma trudności z opanowaniem wielu zaklęć. Jest moim słońcem. To bardzo energiczna dziewczyna, do tego pełna wielu pomysłów, ale dotąd nie zdarzyło się, aby któryś z nich zdołała doprowadzić do końca. Czy widziałbym moją córkę jako matkę gromadki dzieci? Uchroń Merlinie gromadkę dzieci przed takim losem. Moja córka nadal jest dzieckiem. Może, przy odrobinie szczęścia, za kilkanaście lat dziewczyna dorośnie do tej roli. Na ten moment byłoby dobrze, gdyby skupiła się na ukończeniu szkoły. Cóż za długi list! Ale w końcu kto zna nas lepiej, niż nasi kochani rodzice? — Yvone zaczerpnęła powietrza po odczytaniu tego potężnego eseju.
Po każdym liście, Wybierający miał czas, by się wypowiedzieć. Na końcu rundy, Yvone znów spytała go, która Kandydatka jest u niego numerem jeden.