[22.07.72 | Little Hangleton] Pierwsze życzenie

Heh. Ta... Pomyślał jedynie na słowa Morpheusa. Nie boi się go, mhmmm. Teraz to wiadomo, że nie, ale jakby go zobaczył w obecnym stanie, wyglądającego jak chodząca śmierć, to może zmieniłby zdanie. Już nie mówiąc o tym, że ojciec jest zwiastunem tego, że gdzieś w pobliżu jest i matka, a ona potrafi wydobyć z siebie szatana i ogień jej się w oczach żarzy.
Spojrzał zaskoczony na Morpheusa. Czemu miałby nie patrzeć? Przecież to tylko zagubione stworzenie unieruchomione do tego, całkowicie bezbronne... Wzdrygnął się widząc nagły ruch i czar za którym podążał krzyk istoty. Ostatnie czego się spodziewał to widok topiącego się ojca, nienaturalnego przez co jeszcze bardziej niepokojącego, bólu na jego twarzy. Im bardziej się topił tym bardziej przypominał obecnego siebie, zapadnięte oczy, zniszczona skóra, wymęczone policzki i czoło. Cofnął się o krok, zerkając na mężczyznę, który nawet nie raczył go uprzedzić co zamierza zrobić i dlaczego powinien zamknąć oczy. Gdyby wiedział, na pewno by się odwrócił, nie chcąc, aby wykręcona w cierpieniu mimika lalki towarzyszyła mu gdy tylko wspomni rodzica.
Patrzył się na bałagan na ziemi zrobiony z jego własnego ojca, nie, to nie był jego ojciec, ale widoki na pewno dały powód jego wyobraźni do tworzenia coraz to nowych scenariuszy. Zacisnął zęby i dalej stał, grzecznie, w miejscu, w końcu nie powie przecież złego słowa na czarodzieja.