06.04.2024, 16:48 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 25.10.2024, 00:17 przez Król Likaon.)
adnotacja moderatora
Rozliczono - Heather Wood - osiągnięcie Badacz Tajemnic I
—09/08/1972—
Plaża przy Ośrodku Windermere
Cameron Lupin & Heather Wood
Od wiekopomnych zręczyn Camerona Lupina i Heather Wood minęło zaledwie kilka dni. Co poniektórzy mogliby pomyśleć, że narzeczeństwo spędzi najbliższe dni, świętując szczęśliwe wieści pośród rodziny i znajomych, próbując przy okazji wytłumaczyć się z zaistniałej sytuacji. Bądź co bądź, chociaż po mieście krążyły najróżniejsze plotki na ich temat, podsycone dodatkowo przez media, tak oficjalnie nie wydali konkretnego oświadczenia. To jest, dopóki Lupin nie uklęknął na sali balowej pośród czarodziejskiej socjety, aby publicznie oświadczyć się swojej dziewczynie.
Para sama do końca nie wiedziała, co powinna teraz zrobić, jednak dosyć nieoczekiwanie nadarzyła się okazja ku temu, aby wyrwać się z Londynu i spędzić trochę czasu w kameralnym miejscu. Wszelkie czarodziejskie przybytki w okolicy stolicy nie wchodziły w grę z prostych przyczyn - Heather była zbyt rozpoznawalna, a Cameron za biedny na to, aby sponsorować taki wyjazd. A skoro mieli spędzić trochę czasu sam na sam, to wypadałoby, żeby pod pokojem hotelowym nie czyhały na nich bandy reporterów i fanów Rudej z czasów, gdy jeszcze grała w quidditcha. Skreślając kolejne ośrodki z listy, koniec końców zdecydowali się na mugolski ośrodek Windermere. Co mogło pójść nie tak w tak urokliwym miejscu?
— Nie wiedziałem, że jak jest się zaręczonym, to łatwiej dostać wolne w szpitalu, wiesz? — mruknął do Rudej, kiedy zamknęli za sobą drzwi od przydzielonego im domku i ruszyli w stronę plaży.
Rzadko kiedy udawało mu się wyłuskać ten dodatkowy czas, aby przyjść na późniejszą godzinę, nie mówiąc dopiero o pełnym wolnym dniu lub dwóch. Chociaż sierpień ledwie się zaczął, chłopak aż za dobrze wiedział, że na następny dłuższy urlop będzie w stanie pozwolić sobie dopiero o okolicy grudnia tuż po Yule. Tutaj może uda im się spędzić następne... trzy, góra cztery dni, jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, a Florence Bulstrode nie wezwie swojego ulubionego studenta na dywanik.
— Ale jest bardzo miło — napomknął, zarzucając nonszalancko rękę na ramię dziewczyny. — Moja droga narzeczono.
Parsknął cichym śmiechem, czując lekki dreszcz na plecach. Dalej przyzwyczajał się do tej myśli, że poniekąd sformalizowali swoją relację. Może nie byli jeszcze mężem i żoną, jednak wydostali się z etapu, gdzie co najwyżej można było ich nazwać parą, a to już było coś. Droga do tego punktu w ich życiu była długa, kręta i nadzwyczaj dramatyczna biorąc pod uwagę, że rytuał z Beltane również odegrał tu dużą rolę, jednak... Udało się. Mieli cholernie dużo szczęścia.
Wyglądali zaskakująco zwyczajnie, a przynajmniej Cameron. Rozpięta do połowy niebieska koszula z podwiniętymi rękawami, krótkie brązowe spodenki i znoszone trampki, które już dawno powinien wymienić na nową parę. W gruncie rzeczy praktycznie w ogóle nie różnił się od niemagicznych sąsiadów, którzy osiedlili się parę domków obok. Chłopak skręcił gwałtownie w bok, aby mogli po schodkach przejść prosto na plażę.
!szaleństwoWindermere
Para sama do końca nie wiedziała, co powinna teraz zrobić, jednak dosyć nieoczekiwanie nadarzyła się okazja ku temu, aby wyrwać się z Londynu i spędzić trochę czasu w kameralnym miejscu. Wszelkie czarodziejskie przybytki w okolicy stolicy nie wchodziły w grę z prostych przyczyn - Heather była zbyt rozpoznawalna, a Cameron za biedny na to, aby sponsorować taki wyjazd. A skoro mieli spędzić trochę czasu sam na sam, to wypadałoby, żeby pod pokojem hotelowym nie czyhały na nich bandy reporterów i fanów Rudej z czasów, gdy jeszcze grała w quidditcha. Skreślając kolejne ośrodki z listy, koniec końców zdecydowali się na mugolski ośrodek Windermere. Co mogło pójść nie tak w tak urokliwym miejscu?
— Nie wiedziałem, że jak jest się zaręczonym, to łatwiej dostać wolne w szpitalu, wiesz? — mruknął do Rudej, kiedy zamknęli za sobą drzwi od przydzielonego im domku i ruszyli w stronę plaży.
Rzadko kiedy udawało mu się wyłuskać ten dodatkowy czas, aby przyjść na późniejszą godzinę, nie mówiąc dopiero o pełnym wolnym dniu lub dwóch. Chociaż sierpień ledwie się zaczął, chłopak aż za dobrze wiedział, że na następny dłuższy urlop będzie w stanie pozwolić sobie dopiero o okolicy grudnia tuż po Yule. Tutaj może uda im się spędzić następne... trzy, góra cztery dni, jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, a Florence Bulstrode nie wezwie swojego ulubionego studenta na dywanik.
— Ale jest bardzo miło — napomknął, zarzucając nonszalancko rękę na ramię dziewczyny. — Moja droga narzeczono.
Parsknął cichym śmiechem, czując lekki dreszcz na plecach. Dalej przyzwyczajał się do tej myśli, że poniekąd sformalizowali swoją relację. Może nie byli jeszcze mężem i żoną, jednak wydostali się z etapu, gdzie co najwyżej można było ich nazwać parą, a to już było coś. Droga do tego punktu w ich życiu była długa, kręta i nadzwyczaj dramatyczna biorąc pod uwagę, że rytuał z Beltane również odegrał tu dużą rolę, jednak... Udało się. Mieli cholernie dużo szczęścia.
Wyglądali zaskakująco zwyczajnie, a przynajmniej Cameron. Rozpięta do połowy niebieska koszula z podwiniętymi rękawami, krótkie brązowe spodenki i znoszone trampki, które już dawno powinien wymienić na nową parę. W gruncie rzeczy praktycznie w ogóle nie różnił się od niemagicznych sąsiadów, którzy osiedlili się parę domków obok. Chłopak skręcił gwałtownie w bok, aby mogli po schodkach przejść prosto na plażę.
!szaleństwoWindermere