Powinien się poważnie oburzyć na zadane przez Morpheusa pytanie, gdyby nie to, że zostało zadane z przyjacielską złośliwością i gdyby nie było uzasadnione. Nie było to kłamstwem, że przez większość czasu myśli wyłącznie fiutem. Od czasu Beltane doświadczał zupełnie odmiennych stanów, pełnej gamy tak sprzecznych ze sobą emocji, własnych uczuć i całkiem nowych pragnień, wykraczających poza przygodny seks. Powiedziano mu na to, że na znalezienie miłości nigdy nie jest za późno. Usłyszał, że nie powinien trzymać się tego, co było, że to mogą być zmiany na lepsze. Dla niego to wszystko stanowiło osobisty dramat. Nigdy nie czuł się tak zagubiony, jak teraz. Jednocześnie dokładał wszystkich starań do tego, aby trzymać fason.
— Wbrew pozorom... zdarza mi się. To momenty, w których muszę użyć głowy. — Stwierdził bez cienia oburzenia w głosie. Podczas treningów i meczów (To co działo się w szatni, zostawało w szatni) oraz spotkań z ważnymi osobami lub z rodziną zdecydowanie musiał myśleć głową zamiast fiutem. Teraz wszystkie jego przyzwyczajenia ścierały się z tym, czego teraz pragnął. Już teraz było mu trudno, aczkolwiek to powinno się niebawem skończyć. — Znam tylko jedną Lorettę Lestrange. Tak, to ta malarka. Nawet ja mógłbym napluć jej na kapelusz. Opis się zgadza. Czym jest turpizm? Nie wiem, czy nie lubi czy nie lubi. Loretta powinna należeć już do przeszłości. — Niebędący najwyższego wzrostu Philip i tak przewyższał samą malarkę o ponad dwadzieścia centymetrów. Wypisz wymaluj Loretta. Podrapał się po policzku, zastanawiając się nad tym, czym jest ten turpizm i po chwili namysłu nie był w stanie tego stwierdzić. To zdecydowanie doskonały moment na to, aby dać sobie całkowity spokój z Lorettą. Takie miał postanowienie, gdy już uwolni się od ciążącego na nim przekleństwa. Loretta nie była jedyną osobą, z którym chciał uprawiać seks. Nic więcej z nią nie miało go połączyć - nic się nie zmieniało od ostatniego czasu, kiedy byli kochankami.
— Gdybym miał takie doświadczenia to raczej opowiedziałbym ci o tym. — Pozostawałby do tego mniej skory, gdyby Beltane połączyło go z kobietą o znikomej rozpoznawalności. Wątpliwa reputacja Loretty pozostawała większości osób znana i to co mogli zrobić podczas Beltane stanowiłoby doskonały temat męskich rozmów.
— Wakacje są po to, aby odpoczywać. Zwiedzać, spędzać czas na plaży i doskonale się bawić. To czas aby sobie trochę odpuścić. A gdzie są ładniejsze, mniej zaludnione plaże? — Philip w takim właśnie celu spędzał czas za granicą - miał zamiar odpoczywać, na co składało się zwiedzanie i spędzanie czasu na plaży oraz pływanie. Odpowiednie towarzystwo też dbało o jego dobry nastrój - zawsze znalazł sobie jakąś kochankę albo kochanka. Odbył też kilka podróży z Laurentem, będącym jego kochankiem, któremu chciał pokazać jakąś część świata. W końcu on nie kończył się na New Forest.
— Co myślisz o towarzyszeniu mi w takiej wycieczce? Byłbyś doskonałym przewodnikiem. — Zapytał Morpheusa, wstępnie planując tego typu podróż na jesień albo na zimę. Najchętniej zabrałby ze sobą Laurenta, jednak nie mógł wybiegać tak daleko w przyszłość. Od jesieni i zimy dzieliło go parę miesięcy.