Skoro Richard nie chciał nowej porcji, to nikt go nie będzie do tego przymuszał. Namawiał. Do przepraszania też nikomu nie było śpieszno, choć Aoife wydawała się nawet temu bliska. Przez chwilę. Kiedy bowiem Anglik postawił sprawę jasno, kolejny raz nie miała oporów przed tym, żeby poczęstować się jedną z frytek. Szkoda było, żeby się zmarnowały.
- Tak wcześnie chcecie wychodzić? - Padraic zdawał się nieco oburzony tym, co padło ze strony Richarda. Nie dość, że wcześnie, to nawet nie zdążyli się porządnie napić. Czy będzie próbował ich zatrzymać? Cóż, zobaczymy. Za moment, za chwilę. - A już chciałem proponować kolejne piwo na mój koszt.
Nawet jeśli dwa piwa nie powinny były zwalić żadnego z nich z nóg, to Robert nieszczególnie palił się do tego, żeby wlać w siebie większe ilości alkoholu. Nie kiedy byli poza domem. W obcym miejscu. Do tego również w obcym kraju. W takich sytuacjach, dobrze było jednak zachować trzeźwość umysłu. Pewnych rzeczy się jednak wystrzegać.
- Mamy jeszcze sporo planów, niestety niekoniecznie możemy... - próbował się wtrącić, stając po stronie brata. Tyle tylko, że nie było mu dane tej wypowiedzi dokończyć. Mężczyzna, który wcześniej zaprosił ich do tego stolika, teraz najwyraźniej chciał ich zatrzymać tutaj na dłużej. Wszedł mu w słowo.
- Plany! Co za nonsens! - prychnął, odstawiając na stół swój kufel z resztkami piwa. Na dnie było go już tyle, co kot napłakał. - Toć kto was po tej okolicy oprowadzi lepiej niż miejscowi? I na mecz jutro zabierzemy.
Siedząca obok niego, na kolanach Liama, Aoife wyciągnęła rękę. Uspokajająco położyła ją na ramieniu wielkoluda. Bo jeśli dotąd nikt tego nie zauważył, to z Padraica był naprawdę sporych rozmiarów chłop. Jeden z tych, z którymi nie chciałeś mieć problemów. Przynajmniej, jeśli pod uwagę wziąć jego fizyczność.
- Paddy, oni pewnie są zmęczeni po podróży. - wtrąciła, najwyraźniej będąc tą, która nad grupą potrafiła czasem odpowiednio zapanować. O ile dopisało jej w tej materii szczęście i panowie po prostu słuchali. - Umówimy się na jutro. Pewnie będzie im miło obejrzeć mecz razem z miejscowymi.
Czy zamierzali przystać na tę propozycje? Robert spojrzał kontrolnie na brata. Skończył jeść, piwo też miał na wykończeniu. Jeszcze chwila i będą mogli się stąd zmyć. O ile tylko Richard nie zdecyduje inaczej. Sam nie chciał podejmować w tym przypadku decyzji. Najchętniej by odmówił, powiedział coś o tym, że są umówieni i inne takie. Kłamstwo, które nowym znajomym niekoniecznie musiało przypaść do gustu. A może tylko temu jednemu znajomemu, który zdawał się ciut problematyczny?
Strzepując nieco popiołu do popielniczki czekał. Obserwował.
- Pójdziecie z nami, Richardzie, na mecz? - widząc, że wszystko się nieco przeciąga, kobieta zwróciła się bezpośrednio do mężczyzny. Tego, który wydawał jej się tym decyzyjnym. Tylko czy aby na pewno było to z jej strony zwykłe pytanie?
Akcja nieudana
Akcja nieudana