Praca zawodowa nauczyła Richarda, żeby w każdej sytuacji zachowywać ostrożność, czujność i bezpieczeństwo, jeżeli w pomieszczeniu przebywa więcej niż jedna osoba podejrzana. Trzeba przyznać, że młody Lestrange był świadomy tego, że chodzi do paszczy węży. Mając świadomość popełnienia błędu, który chciał rozwiązać, wyjaśnić, wytłumaczyć, wstępnie dając się złapać w przypadkową pułapkę. Rozmawiając nie z tym czarodziejem, z którym był umówiony.
Rodolphus widząc sposób zabezpieczeń i że jest na muszce dwóch różdżek, poddał się w sumie od razu, zapewniając, że nie przyszedł w złej sprawie, a tylko w celu rozmowy. Na gest brata, Richard podchodząc do Lestrange’a, schował swoją różdżkę do kieszeni, skoro brat celował w młodego. Wybadał lewą przednią kieszeń Rodolphusa i wyjął jego różdżkę. Zboczenie zawodowe jednak sprawiło, że wymacał go całego, we wszystkich kieszeniach jakie miał. Aby upewnić się, czy nie miał czasem jeszcze innej broni lub czegoś niebezpiecznego. Jak choćby fiolki, buteleczki z eliksirami czy innymi substancjami. Broń ostra biała, nawet krótka, itp. Gdyby poza różdżką, było coś jeszcze, wyjąłby mu. Dokumenty najwyżej zostawiłby w spokoju. Nie musiał go legitymować.
W między czasie, stojąc blisko, słuchał odpowiedzi młodego, gdzie nawiązał do ich "pewnego kręgu". "Śmierciożercy..." - pomyślał. To nie brzmiało dobrze, a poważne i chłodne spojrzenie Richarda na moment zatrzymało się na twarzy Rodolphusa. Pytanie w tej sprawie, zadał zaś Robert. Richard nie zamierzał wtrącać się w ich rozmowę. Pozostawał ochroniarzem brata, słuchaczem i obserwatorem. Chyba, że zajdzie potrzeba, padną do niego pytania, to wtrąci się słownie do ich dyskusji.
Mając pewność, że Lestrange jest czysty i pozbawiony jakiejkolwiek broni, cofnął się pozwalając bratu kontynuować. Stanął z boku, w odpowiedniej odległości między zamkniętymi drzwiami, a miejscem siedzenia jakie zajmował Rodolphus. W prawej dłoni trzymał różdżkę młodego chłopaka. W lewej swoją, wyjmując z tylnej kieszeni, aby móc szybko zareagować jakimkolwiek zaklęciem, gdyby coś kombinował.
Trzeba być idiotą, aby dołączyć do organizacji śmierciożerców, nie znajdując jakiegokolwiek sposobu na zabezpieczenie swojego umysłu. Richard, nie należąc do nich oficjalnie, ale wiedząc, czym się zajmują, chronił swój umysł. Nawet, jeżeli zawodowo pracuje legalnie jako auror, łamał świadomie prawo. Choćby też ze względu na działania Roberta oraz ich wspólnych. Umysł i wspomnienia są cenną naszą własną biblioteką, do której nikt mieć wstępu nie powinien.
Zabawne było słyszeć o sobie jako "kopia Roberta". Na krótką chwilę, kącik ust lekko uniósł się ku górze na twarzy Richarda, na znak lekkiego rozbawienia. Spoważniał zaraz, zachowując powagę sytuacji. Robert zapewnił po krótkim namyśle, że przy nim chłopak może mówić wszystko. Był to też znak dla Richarda, że mógł zostać, a raczej powinien. Nawet jeżeli chodziło o sprawy ich "pewnego kręgu".
Zaskoczeniem jednak okazało się usłyszeć zwrócenie Roberta do Rodolphusa pseudonimem "Vipera". "Tak zabezpieczają swoją tożsamość?" - przeszło mu przez myśl. Richard nie znał ich "nowych imion". Biorąc pod uwagę charakter sytuacji, nie mógł po sobie zdradzić, że nie miał o tym pojęcia. Zdradzenie się z tą niewiedzą, może poskutkować brakiem zaufania Rodolphusa wobec ich obojga i mógłby pomyśleć, że Robert pozwala niezorientowanego w sytuacji bliźniakowi, poznać zbyt wiele szczegółów. W najgorszym przypadku, pójdzie to potajemnie nie tam gdzie trzeba. Dlatego też Richard nie okazywał po sobie zaskoczenia. Lata praktyki gry aktorskiej w udawaniu brata i nie tylko, pomogły mu w pełni nauczyć się panować nad zachowaniem, emocjami i reagowaniem na nowe informacje. Nie był pewny, czy Robert postępuje dobrze. Czy to bezpieczne dla niego? Czy może to już czas, gdzie Richard powinien wiedzieć więcej? Jak rozprawią się z Rodolphusem, porozmawia z nim na ten temat.
Spojrzał na brata krótko, ale zaraz przeniósł spojrzenie na Lestrange’a. Jego musiał mieć na uwadze, aby niczego nie odpierdalał. Dostał serię pytań od jego brata, na które ma się wyspowiadać. Również dostał ostrzeżenia, aby niczego nie kombinował. W zachowaniu Richarda i postawie nic się nie zmieniło po tym, jak poznał pseudonim Rodolphusa. Jeżeli takim operował w sekcie Toma. Jakim z kolei operował jego brat, Robert?
Co jakiś czas, Richard korzystał ze swojej zdolności, aby mieć pewność, że nici powiązań nie ulegają zmianie. Że ich barwa, między jego bratem a tym chłopakiem, utrzymuje się po stronie pozytywnej.