[30.05.72] rozliczenie z przeszłością | edge & severine

Nie odpowiedziała mu od razu, patrząc przed siebie. Wiedziała, że jej plan nie jest najrozsądniejszy, ale żeby ktoś taki jak Crow miał wątpliwości, to oznaczało, że już całkowicie straciła kontakt z rzeczywistością. Przeszło jej nawet przez myśl, że może to i dobrze, że odebrano jej Atticusa ponieważ nie byłaby dla niego najlepszą matką i... Nie, nie da sobie narzucić narracji rodziców. Samotne macierzyństwo to nie koniec świata - ile wdów radziło sobie samych? Ile podobnych niej pechowych dziewcząt udawało się związać koniec z końcem? Ona była w lepszej sytuacji - miała pieniądze i znajomości, za to brakowało jej oporów przed podrabianiem dokumentów.

— Bo to mój syn — zaczęła powoli, głosem drżącym od wstrzymywanego płaczu — Wydarli mi go z rąk zaledwie kilka dni po ty, jak go urodziłam. Za karę, że ośmieliłam się urodzić go bez zaakceptowanego przez nich męża. Wiem tylko tyle, że oddali go na wychowanie mojej dalekiej rodzinie. Wiem, że ten plan ma sporo dziur i brzmi jak tupanie nóżką rozpieszczonej dziewczynki, która chce dostać zabawkę, ale jeśli się zgodzisz, przetrę ci szlak i będę wspierać cię na każdym jego etapie. Aha, no i nie pogniewam się jak przy okazji obijesz mordę mojemu ojcu.

Znów pochyliła się w jego stronę z tym wyćwiczonym grymasem, mającym sugerować, że jest pewna siebie.

— To jak, wchodzisz w to?

@The Edge