Opanowany chwilowym bólem nie załapał momentu, w którym powinien sam łapać Elaine, żeby ją odsuwać - chować najlepiej za sobą, bo nigdy nie wiesz, co rozjuszonej bestii przyjdzie do głowy. Nic dobrego. Nic mądrego. Nic, co ugłaszcze cię do snu z pozytywnym końcem. Marna była z niego tarcza, ale na pewno lepsza niż jej brak. Akcja nie przystawała jednak w miejscu i nie dawała czasu na wytchnienie. Kobieta się wślizgnęła między nich i równie szybko została odsunięta na bok. Zbędny element dla gniewu Flynna, który jego ujścia nie szukał w swojej siostrze. Powód, dla którego Laurent się tutaj pojawił i ostatnie, czego mimo wszystko się spodziewał to tego, że rzecz bez najmniejszej kontroli przechyli się do stanu całkowitej bezradności.
Widział już tą wściekłość. Gniew przypisujący rolę Crowa bardziej bestii niż człowiekowi. Nigdy ten gniew jednak nie był bezpośrednio skierowany na niego, bo chodził obok tego człowieka na paluszkach, nie chcąc budzić bestii. Nie chcąc jej stroszyć, prowokować. Nie chcąc, by zwróciła się ku niemu dokładnie tak, jak zrobiła to teraz i dzisiaj. Odtrącona ręka została cofnięta, a jego biała koszula zmięła się w rękach Flynna. Sięgnąć po różdżkę? Przemoc ponoć rodziła przemoc, ale brak reakcji przecież też zupełnie nie wchodził w grę. Bo nie wchodził... tak?
Należy się? Nie. Nie należało mu się. Nie należało mu się za nic, a jednak magiczna data drugiego każdego miesiąca chyba miała być już opisana jego nadmiernymi chęciami, które były karmione beznadziejnymi wyjściowymi. Krzywdą ciała. Bolesnym rozczarowaniem. Takim samym, jakie on wniósł do życia Flynna, choć obaj nie byli dla siebie wcale znaczącymi punktami własnych historii. Złapał mężczyznę za ręce nieco się zapierając na ziemi - ku swojemu zdziwieniu całkiem skutecznie. Może to adrenalina tak na niego zadziałał, a może jeszcze coś innego? Odtrącił jego rękę i wysmyknął się z tego uścisku, nie pozwalając się dopchnąć do tej przyczepy.
- Uspokój się, Crow... - Próbował dalej, jedną dłoń ciągle opierając na skórze przy nosie, gdzie padł cios, który dzięki bogom nie złamał go i nie puściła od razu krew. Żal i złość same w nim zebrały, bo niby czemu miałoby mu się należeć? Dlaczego musiał tak słono płacić za najmniejszy błąd i potknięcie? Wina należała do Crowa - to on nie powiedział o tym Elaine - łatwo pomyśleć, prawda? Laurent tak pomyślał lecz tylko przez chwilę. Przez ułamek sekundy, w którym uświadomił sobie, że kto by chciał o tym mówić? I dlatego sam nie chciał niczego mówić tej kobiecie, bo zasługiwała tak na prawdę, jak sam Crow zasługiwał na inne życie. Dlatego to była sprawa między nimi, ale przypadkiem stał się jej częścią. Przypadkiem potknął się o własne nogawki i wylądował między nimi. - Nie gram przeciwko tobie, nic takiego nie miało miejsca. - Zapewniał go, dalej starając się utrzymać dystans przynajmniej kroku między nimi. To wyglądało jak taniec z nieoswojonym wilkiem, który chciał kąsać. Flynn zrobił do niego kolejny szybszy krok, więc Laurent również szybciej się cofnął, czując coraz większy ścisk w klatce piersiowej i przyśpieszony oddech. Jego oczy mignęły w kierunku Elaine, która z uroczej niewiasty przemieniła się w dwuogoniastego lista - istotę, o których słyszał, ale jakiej nigdy nie miał okazji oglądać. To serce w tym momencie prawie podeszło mu do gardła. Czy ona będzie skakać na kogoś z nich?
- Nikomu o tobie nie powiedziałem. Dawno mnie nic nie łączy z tamtym światem. - A ciebie? Nie zadał jednak tego pytania. Bał się, że jeśli sięgnie po różdżkę to tylko bardziej zaogni ten konflikt i wtedy już nie tylko Flynn będzie jego problemem. Z drugiej strony jeśli samemu sobie nie pomoże - to kto mu pomoże? Wyciągnął ją i jeśli Flynn nie zdążył mu jej wytrącić to spróbował transmutować ziemię pod nogami Flynna, żeby wypuściła korzenie, które zatrzymają mężczyznę w miejscu.
Jeśli Flynn zwali następny test (swojego rzutu nie robię, bo mam zawadę ze przegrywam każde fizyczne porównania testów) to:
Sukces!