09.10.2023, 03:38 ✶
Uśmiechnął się przelotnie, kiedy Sebastianowi wyraźnie spodobał się zaprezentowany przez niego zegarek, oddając mu bez sprzeciwu przedmiot, kiedy ten wyciągnął po niego ręce. Zegarek jak to kieszonkowy zegarek, nie prezentował sobą niczego szczególnego, a prawdę powiedziawszy, to Atreus nawet nie pamiętał skąd go miał. Chyba sam sobie go sprawił, kiedy zapodział mu się poprzedni, a przecież zawsze było dobrze znać dokładny czas.
- Jeśli można - oczywiście, miał pewne ale do zwracania. - Nie wiem czy to oczywiste, więc wolę doprecyzować. Jeśli uda nam się to widmo złapał, zależałoby mi na to, by trafiło do Ministerstwa, zanim zostanie wysłane na tamten świat. Biuro aurorów bardzo skorzystałoby na raporcie z badania takiej istoty, nie wspominając już o tym, że Departament Tajemnic czy Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami też by pewnie się z czegoś takiego ucieszyły. - może nawet dostałby podwyżkę za przysłużenie się do złapania takiego widma? W końcu skoro został oficjalnie do tej sprawy przydzielony, to jego nazwisko i tak znalazłoby się w raporcie.
Bulstrode już wyciągnął krok, żeby sprawnym ruchem przemierzyć Polanę i udawać absolutnego kretyna, jeśli chodziło o fakt, że nie powinni się na niej znaleźć, a pozwolenie otrzymali tylko na wejście do samej Kniei, ale coś mu przeszkodziło. Coś, bo nie mógł znaleźć lepszego określenia na to, czego właściwie doświadczyli. Poczuł się, jakby stracił równowagę i chyba nawet nieco stracił rytm kroku, zamiast kolejny do przodu, wykonując taki w bok i kończąc na tym, że zwyczajnie zatrzymał się w miejscu, skonsternowany dziwnym uczuciem, które go ogarnęło.
Zdecydowanie mu się to nie podobało, a uczucie tylko pogłębiło się, kiedy wyciągnął rękę, a ta natrafiła na nic. A czuł przecież, jakby to co znajdowało się przed nim dało się złapać w palce niczym materiał, ale kiedy tylko te się zaciskały, pozostawał z uczuciem niespełnienia. Zmarszczył brwi i obrócił spojrzenie na Laurenta, kiedy ten automatycznie wypowiedział jego imię.
- Na mnie nie patrz - powiedział tylko. - I właśnie cały problem chyba w tym, że tego nie widać... - podrapał się po głowie, odwracając wzrok dalej, tym razem na Sebastiana, który postanowił podzielić się z nimi swoimi spostrzeżeniami. Przynajmniej on coś widział, albo może próbował? Bulstrode zmarszczył lekko brwi, patrząc jak ten wyciąga ręce i robi krok do przodu, mimowolnie podążając spojrzeniem w kierunku, gdzie szedł. Gdzie znajdowała się dziwna bariera.
- Jeśli można - oczywiście, miał pewne ale do zwracania. - Nie wiem czy to oczywiste, więc wolę doprecyzować. Jeśli uda nam się to widmo złapał, zależałoby mi na to, by trafiło do Ministerstwa, zanim zostanie wysłane na tamten świat. Biuro aurorów bardzo skorzystałoby na raporcie z badania takiej istoty, nie wspominając już o tym, że Departament Tajemnic czy Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami też by pewnie się z czegoś takiego ucieszyły. - może nawet dostałby podwyżkę za przysłużenie się do złapania takiego widma? W końcu skoro został oficjalnie do tej sprawy przydzielony, to jego nazwisko i tak znalazłoby się w raporcie.
Bulstrode już wyciągnął krok, żeby sprawnym ruchem przemierzyć Polanę i udawać absolutnego kretyna, jeśli chodziło o fakt, że nie powinni się na niej znaleźć, a pozwolenie otrzymali tylko na wejście do samej Kniei, ale coś mu przeszkodziło. Coś, bo nie mógł znaleźć lepszego określenia na to, czego właściwie doświadczyli. Poczuł się, jakby stracił równowagę i chyba nawet nieco stracił rytm kroku, zamiast kolejny do przodu, wykonując taki w bok i kończąc na tym, że zwyczajnie zatrzymał się w miejscu, skonsternowany dziwnym uczuciem, które go ogarnęło.
Zdecydowanie mu się to nie podobało, a uczucie tylko pogłębiło się, kiedy wyciągnął rękę, a ta natrafiła na nic. A czuł przecież, jakby to co znajdowało się przed nim dało się złapać w palce niczym materiał, ale kiedy tylko te się zaciskały, pozostawał z uczuciem niespełnienia. Zmarszczył brwi i obrócił spojrzenie na Laurenta, kiedy ten automatycznie wypowiedział jego imię.
- Na mnie nie patrz - powiedział tylko. - I właśnie cały problem chyba w tym, że tego nie widać... - podrapał się po głowie, odwracając wzrok dalej, tym razem na Sebastiana, który postanowił podzielić się z nimi swoimi spostrzeżeniami. Przynajmniej on coś widział, albo może próbował? Bulstrode zmarszczył lekko brwi, patrząc jak ten wyciąga ręce i robi krok do przodu, mimowolnie podążając spojrzeniem w kierunku, gdzie szedł. Gdzie znajdowała się dziwna bariera.