22.09.2023, 01:25 ✶
- To i tak całkiem imponujące osiągnięcie - przyznał, kiwając głową z lekkim uznaniem. On na (nie)szczęście nie mógł się pochwalić tym, że ktoś chciał przed nim uciekać przez okno, ale przynajmniej raz próbował kogoś przez nie wystawić. Skutek był zaledwie połowiczny, ale cóż, nie można było mieć w życiu wszystkiego, nie wspominając już o tym, że wszystko jeszcze przed nim i może uda mu się kiedyś zmienić statystyki.
- W takim razie postaram się jej absolutnie nie spodziewać, kiedy już wrócę do domu. Jak chcesz, to ci nawet na nią odpiszę - tak naprawdę, to wcale nie, bo nie miał zamiaru się aż tak wygłupiać, były jednak pewne granice. Nawet jeśli zachowanie Erika wydawało mu się dziwaczne, to zwalał to całkowicie na karb tego, że człowieka zwyczajnie nie znał. Zaledwie tyle, ile przyszło im spędził podczas tych dwóch lat, kiedy Atreus był jeszcze w brygadzie, a i tak nie można było tego nazwać jakimś okresem pogłębionej znajomości, bo Longbottom był od niego starszy - na tyle by Bulstrode nie traktował go tylko jako kolegi z pracy. Atreus więc, nie wykazywał w stosunku do Erika żadnych podejrzeń, a nawet jeśli to co? Wątpił by ten zaraz rozgadał całej rodzinie, że o jego siostrę martwił się jakiś auror.
- Powiedziałem im, że lecę do siostry, więc nikt nawet nie zadawał pytań - wzruszył ramionami. - Po prawdzie, to bardziej bałbym się aktualnie, że to ona zaraz tutaj wyskoczy na nas zza rogu - a tym razem zwyczajnie skrzywił, jakoś mimowolnie tak oglądając się przez ramię na wejście do pokoju. Ostatnie czego tutaj potrzebował to obecność Florence, która pewnie widząc go, założyłaby że należy mu się jakieś nadprogramowe badanie.
- Nie jestem pewny, czy to że jest mugolska ma mnie zachęcić, czy może wręcz przeciwnie? Wygląda też na nieco za grubą na jakąś prostą bajkę o pustyni w przyszłości - uniósł lekko brwi na jej lakoniczne wytłumaczenie. Kiedy był mały, całkiem lubił zajrzeć w dobrą książkę. Szczególnie te przygodowe przykuwały jego uwagę, ale zwykle też jego literatura ograniczała się do tej dla magicznego społeczeństwa. Z czasem jednak czytał coraz mniej, a przynajmniej fabularnych tekstów, bo zamiast tego czekały na niego raporty, które piętrzyły się na ministerialnych biurkach i szafkach.
- Cóż... - potarł ręce, odwracając od niej spojrzenie i patrząc na okno. - Napisał, że jesteś w szpitalu. I że zbiera myśli, żeby powiedzieć rodzicom i dziadkowi, po czym zapytał czy mogę dostarczyć ci powieść, skoro i tak cię szukam. A no i zapowiedział się, że postara się wpaść, jak już tylko ugasi pożar w posiadłości. Przepraszam, "pożar" - na koniec znowu przeniósł na nią wzrok, unosząc ręce i poruszając palcami w geście zamykającym konkretne słowo w cudzysłowie. Nieprzypadkowo pomijał właśnie cały początek otrzymanej wiadomości, bo spodziewał się, że akurat tego konkretnego Brenna nie tyle nie chciała wiedzieć, co może nie powinna, biorąc pod uwagę jej badawcze spojrzenie, z którego doskonale zdawał sobie sprawę.
- W takim razie postaram się jej absolutnie nie spodziewać, kiedy już wrócę do domu. Jak chcesz, to ci nawet na nią odpiszę - tak naprawdę, to wcale nie, bo nie miał zamiaru się aż tak wygłupiać, były jednak pewne granice. Nawet jeśli zachowanie Erika wydawało mu się dziwaczne, to zwalał to całkowicie na karb tego, że człowieka zwyczajnie nie znał. Zaledwie tyle, ile przyszło im spędził podczas tych dwóch lat, kiedy Atreus był jeszcze w brygadzie, a i tak nie można było tego nazwać jakimś okresem pogłębionej znajomości, bo Longbottom był od niego starszy - na tyle by Bulstrode nie traktował go tylko jako kolegi z pracy. Atreus więc, nie wykazywał w stosunku do Erika żadnych podejrzeń, a nawet jeśli to co? Wątpił by ten zaraz rozgadał całej rodzinie, że o jego siostrę martwił się jakiś auror.
- Powiedziałem im, że lecę do siostry, więc nikt nawet nie zadawał pytań - wzruszył ramionami. - Po prawdzie, to bardziej bałbym się aktualnie, że to ona zaraz tutaj wyskoczy na nas zza rogu - a tym razem zwyczajnie skrzywił, jakoś mimowolnie tak oglądając się przez ramię na wejście do pokoju. Ostatnie czego tutaj potrzebował to obecność Florence, która pewnie widząc go, założyłaby że należy mu się jakieś nadprogramowe badanie.
- Nie jestem pewny, czy to że jest mugolska ma mnie zachęcić, czy może wręcz przeciwnie? Wygląda też na nieco za grubą na jakąś prostą bajkę o pustyni w przyszłości - uniósł lekko brwi na jej lakoniczne wytłumaczenie. Kiedy był mały, całkiem lubił zajrzeć w dobrą książkę. Szczególnie te przygodowe przykuwały jego uwagę, ale zwykle też jego literatura ograniczała się do tej dla magicznego społeczeństwa. Z czasem jednak czytał coraz mniej, a przynajmniej fabularnych tekstów, bo zamiast tego czekały na niego raporty, które piętrzyły się na ministerialnych biurkach i szafkach.
- Cóż... - potarł ręce, odwracając od niej spojrzenie i patrząc na okno. - Napisał, że jesteś w szpitalu. I że zbiera myśli, żeby powiedzieć rodzicom i dziadkowi, po czym zapytał czy mogę dostarczyć ci powieść, skoro i tak cię szukam. A no i zapowiedział się, że postara się wpaść, jak już tylko ugasi pożar w posiadłości. Przepraszam, "pożar" - na koniec znowu przeniósł na nią wzrok, unosząc ręce i poruszając palcami w geście zamykającym konkretne słowo w cudzysłowie. Nieprzypadkowo pomijał właśnie cały początek otrzymanej wiadomości, bo spodziewał się, że akurat tego konkretnego Brenna nie tyle nie chciała wiedzieć, co może nie powinna, biorąc pod uwagę jej badawcze spojrzenie, z którego doskonale zdawał sobie sprawę.