Noc przed Samhain

@Alexander Mulciber (Akcja nieudana)

Po tej nocy obudziłeś się zlany potem, głęboko przekonany o tym, że śniłeś o czymś wyjątkowo istotnym, a jednak za nic w świecie nie byłeś w stanie przypomnieć sobie żadnego detalu, mogącego naprowadzić cię na jakiś trop. Miałeś pewność, że inni jasnowidzowie musieli tej nocy doświadczyć czegoś podobnego, potencjalnie bardziej szczegółowego.

@Peregrinus Trelawney @Vakel Dolohov @Morpheus Longbottom (Słaby sukces)

Mieliście wrażenie, że tym razem uda wam się przespać całą noc, mimo regularnych, postępujących problemów z zasypianiem, męczących was z natarczywością od dawna. Przeczucie was nie myliło. Chociaż wizja, jakiej doświadczyliście w śnie, była wyjątkowa i nie istniały w Londynie żadne, nawet chaotyczne przekazy o tym, co widzieliście, nie do końca mieliście pomysł, w jaki sposób ten przedziwny sen zinterpretować.

Spowita niemal nieprzeniknioną mgłą grupa ludzi przemykała rozpaczliwie od jednego punktu światła do drugiego. Grupka uciekinierów, których twarze zmieniały się i zniekształcały w każdej kolejnej scenie, próbowała wyrwać się z jakiegoś przeklętego miejsca, nim płomienie zgasną na zawsze. Pierwszy raz od dawna widzieliście kogoś, w kim widok ognia wzbudzał nadzieję zamiast strachu.

@Guinevere McGonagall (Sukces)

W śnie objawiła ci się Knajpa pod Krzywym Kulfonem, jedno z charakterystycznych, choć niekoniecznie głęboko znanych ci miejsc w Dolinie Godryka. Gwar panujący w środku utwierdził cię w przekonaniu, że był to dzień w jakiś sposób wyjątkowy – być może było to właśnie Samhain, ale nim ta myśl przemknęła przez twoją głowę, zaraz po tym, jak drzwi lokalu otworzyły się z hukiem, po izbie poniósł się przerażający śmiech.

W progu stała rozczochrana blondynka o szalonym spojrzeniu, z szyszkami i gałęziami we włosach, o spojrzeniu tak szalonym, że momentalnie przeszedł cię dreszcz.

Atmosfera leniwego poranka momentalnie ustąpiła. Nikt nie wstał ze swojego miejsca, nawet kiedy spojrzenie błyszczących oczu padło wprost na nich. Ignorując wszechobecne poruszenie i ciszę, jaka nastała, wskoczyła na jeden ze stołów i roztrącając kufle, obwieściła nieprzyjemnie piskliwym głosem:

RATUJ SIĘ KTO MOŻE!! O BOŻE!! ŚWIAT, JAKI ZNAMY, WŁAŚNIE ZDYCHA!!

Zanim ktokolwiek zdołał zareagować czy wezwać Brygadę, dziewczyna zrzuciła ze ściany jakiś obraz, zgarnęła go sprawnym ruchem pod płaszcz i wypadła na zewnątrz. Dopiero po chwili połączyłeś kropki – ta wariatka nie była po prostu szalona. Ona właśnie ukradła coś, co może mieć bezpośredni związek z tym, o czym ostatnio się tak namiętnie plotkowało.

Odkryj wiadomość pozafabularną

Postać w narracji to Szalona Sally, opisana bezimiennie, bo z mojej wiedzy twoja postać nie ma pojęcia, kim jest. Jeśli masz jakieś sesje, gdzie o niej rozmawiasz, to możesz domyślić się, że to ona. Jeśli nie – utrzymuję to, że Ginny musi dowiedzieć się o tym czegoś więcej. Właściciel lokalu wie, co wisiało na ścianie i może o tym opowiedzieć (do 16 w Samhain lub dzień po nim – informacja ma znaczenie fabularne, ale rozwiązanie zagadki tego, co zostało skradzione, nie jest konieczne do ukończenia wydarzenia, zamiast tego rozwinie fabułę i pozwoli połączyć pewne kropki).

Koniec sesji