Poczta Jessiego

Odpowiedź z 10.09.72 rano, przysłana na zdecydowanie lepszej kartce z logo The Globe.

Jess,

Najgorsza noc w moim życiu, ale jestem w miarę cały. Poparzenia powinny zagoić się w przeciągu tygodnia, tak przynajmniej mówiła uzdrowicielka. Będę też musiał się chwilowo przeprowadzić.
Dobrze słyszeć, że wszyscy żyjecie. Gdybym mógł jakkolwiek pomóc, wal jak w dym.
To chyba źle brzmi teraz. Ale i tak wal.
Pozdrów rodzinę. Uściskaj od siebie i ode mnie. Benji'ego też.

Trzymajcie się,

H.

04.12.70

Jessie,

przestań zamęczać tę biedną sowę! Jeśli tak dalej pójdzie, wkrótce padnie ze zmęczenia. Mam dość tego deszczu listów i jej nieszczęśliwego spojrzenia.
Rozmawiałam z Twoim wujkiem. Zadbał o świstokliki do Francji, a ja zarezerwowałam ci na weekend hotel na trzy noce. Uznaj to za przedwczesny prezent na Yule i załatw, cokolwiek masz załatwić, obojętnie, czy to dokonanie zbrodni (skuteczniejsze niż wysyłanie wyjców), czy wybranie się na randkę.
Pamiętaj, że jeśli z kimś się zwiążesz, oczekuję, że przedstawisz mi tę osobę przed poważnymi deklaracjami.
Jeśli z kolei planujesz zbrodnię, oczekuję, że zadbasz o alibi.
Podobnie, oczekuję także, że we Francji będziesz odpowiednio się ubierał. Przygotowałam Ci kilka szat i koszul. Nie możesz pokazać się na paryskich ulicach w niewłaściwie dobranych kolorystycznie ubraniach.
Całusy.
Mama

Poza liścikiem w pokoju znalazłeś dwa świstokliki i częściowo spakowaną walizkę.