[24.10.1972] odwiedzam Stacey w Liverpoolu i Billa w Newcastle| Bellatrix

Bellatrix teleportowała się do Liverpoolu. Pogoda nie należała do najbardziej przyjemnych, jednak kiedy Czarny Pan czegoś chciał nie mogła przejmować się tym, że może to zniszczyć jej fryzurę. Znalazła się niedaleko Liverpool Cathedral, które było miejscem jej spotkań ze Stacey. To jej się najbardziej obawiała, pamiętała, że kobieta miała drobne problemy z zaufaniem, nie mogła przewidzieć jak zareaguje na to, że tym razem miała się spotkać z kimś innym. Trixie jednak nie zakładała najgorszego, potrafiła przecież mamić, znała odpowiednie zaklęcia, jeśli jej nie zaufa skorzysta z magii. Plan był całkiem prosty.

Powoli zmierzała w kierunku Liverpool Cathedral, gdzie powinna na nią czekać znajoma mugolka. Zapewne pojawi się tam ze swoim towarzyszem. Ukryli ich parami w różnych miastach, aby podburzali lokalnych mugoli. Wydawało jej się to całkiem rozsądnym posunięciem. Dzięki temu mieli swoje zwierzątka, które powodowały zamęt. Była bardzo dumna z tego, że to właśnie jej się słuchały.

Znalazła się na miejscu, po czym zaczęła się rozglądać. Zobaczyła znajome twarze, uśmiechnęła się szeroko. No oczywiście, że tu przybiegli, zawsze tak reagowali. Warto było im rzucić trochę grosza, teraz jedli jej z ręki. To znaczy Mary, no, ale dzisiaj poznają również i Bellatrix. Zbliżyła się do nich, przystanęła kilka kroków od pary.

- Dzień dobry, czekają państwo na kogoś. - Zaczęła bardzo grzecznie.

- Tak się składa, że Mary to moja serdeczna przyjaciółka, nie mogła się tutaj dzisiaj pojawić i wysłała mnie, żebym z Wami porozmawiała.

Rzut N 1d100 - 71
Sukces!

spróbuję rzucić na charyzmę, czy wzbudza w nich zaufanie
// -10, ale i tak jest sukces bo 61

Mugole najpierw spojrzeli na nią sceptycznie, jednakże ten szczery uśmiech kobiety musiał ich nieco do niej przekonać. W końcu Trixie wyglądała tak niewinnie. Nie kazali jej iść precz. Byli skłonni jej wysłuchać.

- Witamy, to nieco dziwne, bo nigdy nie kontaktowała się z nami przez osoby trzecie.- Powiedziała oczywiście Stacey, jak zawsze to ona miała jakieś ale - tego właśnie spodziewała się Trixie. Nie zaskoczyła jej nawet.

- Mary ma bardzo dużo pracy, w naszym świecie zbliżające się święto jest jednym z najważniejszych, więc przysłała mnie - jestem Kate Moss. - Wypadało się w końcu przedstawić.

- Wspominała mi o tym, że pomogła Wam uciec przed tym, jak Ci okropni członkowie naszej społeczności chcieli wyczyścić Wam umysły, mówiła też, że od tej pory się komunikujecie i że dbacie o to, aby ludzie w Waszym świecie wiedzieli, co się dzieje. Uważam, że to fantastyczne, wszyscy powinni być świadomi tego, że magia istnieje. - Starała się mówić bardzo pewnie, by przy okazji wzbudzić zaufanie mugoli, którzy znajdowali się tuż przed nią.

- Prosiła mnie, abym wręczyła Wam niespodziankę, którą dla Was przygotowała. Sięgnę teraz do kieszeni. - Wolała uprzedzić o tym, że wyciągnie w tym momencie kamienie, nie chciała ich w żaden sposób przestraszyć.

Mugole kiwnęli głowami, najwyraźniej jej zaufali, Bella potrafiła być bardzo przekonująca, kiedy tego chciała. Uniosła przed siebie dłonie, w których znajdowały się wręczone jej przez Voldemorta kamienie.

Mugole przyglądali się temu sceptycznie, nie wyglądało to na coś wyjątkowego.

- Zdaję sobie sprawę z tego, jak wyglądają, to są jednak magiczne kamienie, które spowodują, że Wasi najbliżsi będą mogli odzyskać pamięć, będą musieli wsadzić je pod poduszkę, a następnego dnia wszystko będzie dla nich jasne. Nie można jednak przesadzać, jedna osoba, jedna noc, wtedy wszystko będzie działało jak powinno, macie czas do końca miesiąca. - Liczyła na to, że nie zaczną zadawać pytań. Jeśli dobrze kalkulowała to zaczną dzisiaj, jeden kamień siedem osób, a to pomnożone przez cztery da dwadzieścia osiem osób, które będą siały zamęt. Czyż nie brzmiało to pięknie?

- Tak właściwie to co nam szkodzi spróbować. - Trixie przekazała im kamienie, poinstruowała jeszcze bardzo dokładnie w jaki sposób powinni działać. Wspominała, że nie mogą przesadzić, jedna noc, jeden kamień jedna osoba. W duszy już cieszyła się z tego, jaki efekt osiągnie jej działanie. - Mary wspominała, że będzie się jeszcze z Wami kontaktować, mówiła też o tym, że wiecie jak ją znaleźć, jeśli będziecie czegoś potrzebowali. Mam nadzieję, że wszyscy Wasi bliscy znajdą brakujące wspomnienia. - Powiedziała jeszcze, po czym się pożegnała i ruszyła przed siebie. Mogła zmierzać do Newcastle, gdzie miała się spotkać z pozostałą dwójką mugoli, oby z nimi negocjacje przebiegały równie przyjemnie.

Trixie jakiś czas później znalazła się w Newcastle. Kolejnym punktem na mapie, który miała odwiedzić było molo. To tam spotykała się z Billem i jego kompanem. Poprawiła płaszcz, bo wiatr był okropnie nieprzyjemny, tutaj przy morzu jeszcze bardziej odczuwała ten chłód. Nie mogła się doczekać, aż znajdzie się w domu, w ciepłym łóżku, ale to było dopiero przed nią. Najpierw priorytety, musiała spełnić życzenie Lorda Voldemorta.

Szła żwawym tempem, aby spotkać się z mugolami, naprawdę liczyła na to, że tym razem wszystko pójdzie równie gładko, nie mogła jednak tracić czujności - nigdy nie wiadomo, kiedy coś może się posypać.

Dostrzegła dwie znajome sylwetki, zbliżyła się powoli do mężczyzn, tak jak i wcześniej zamierzała spróbować bardziej cywilizowanej metody, nie przestawała jednak ściskać w kieszeni płaszcza swojej różdżki, kto wiem bowiem jak zareagują na nieznajomą twarz.

- Witam panów. - Uśmiechnęła się serdecznie. - Czekacie na kogoś? Wiem, że to nie mnie się spodziewaliście, ale zostałam oddelegowana do tego, aby się z Wami dzisiaj spotkać. - Była przecież taka urocza, zatrzepotała rzęsami, gdy na nich spoglądała.

Rzut N 1d100 - 2
Akcja nieudana

po raz kolejny próbuję charyzmą przekonać ich do siebie

Tym razem urok osobisty nie wystarczył. Dostrzegła to po wyrazie ich twarzy. Zacisnęła mocniej dłoń na różdżce. - Niby dlaczego mamy Ci wierzyć, co? Mary nigdy nie wysyłała do nas kogoś innego! - odpowiedział Bill podniesionym tonem głosu, widać było, że nieco się zirytował. Ech, ci narwani mugole, tak, czy siak wyjdzie na jej. Musiała jednak nieco bardziej się nagimnastykować.

- Ma aktualnie bardzo dużo pracy, wiem, że nie macie powodu, aby mi ufać. - Nie mogła zwlekać, zdawała sobie sprawę, że dalsza rozmowa nie miała sensu. Musiała działać szybko, aby przypadkiem nie zrobili jej krzywdy - wyciągnęła różdżkę, machnęła nią i mruknęła pod nosem zaklęcie.

Bellatrix próbowała wpłynąć na ich myśli, chciała, żeby byli spokojni, aby jej słuchali, żeby przestali się denerwować.

Rzut PO 1d100 - 63
Sukces!

rzucam na zauroczenie, zmiana nastroju w stosunku do Trix

-10 dalej daje sukces z PO

Odetchnęła z ulgą, gdy zobaczyła, że ich nastawienie się zmieniło. Ramiona opadły, nie byli też już tacy spięci jak wcześniej. Zaklęcie zadziałało. Mogła mówić, mogła wypełnić zadanie, które zlecił jej Lord Voldemort. Fantastycznie, miała nadzieję, że będzie z niej dumny, liczyła na to, że być może kolejnym razem powie jej chociaż jedno miłe słowo, że ją zauważy - naprawdę zależało jej na jego aprobacie.

- Jestem Kate Moss, tak jak wspomniałam wysłała mnie tutaj Mary. Ma Wam coś do przekazania, są do kamienie, dzięki którym Wasi najbliżsi będą mogli przywrócić sobie wspomnienia. Nie można jednak z tym przesadzić, macie czas do końca miesiąca, należy je włożyć pod poduszkę, na całą noc, a rano wszystko powinno działać. Macie czas do końca miesiąca. - Wiedziała, że nie może przesadzić, jeśli zbyt wielu ludzi zacznie siać chaos, to ktoś w końcu dotrze i do niej. Jeden kamień, jedna osoba, siedem nocy, w sumie będzie miała ich dwudziestu ośmiu, jej mała armia mugolaków. Jej własne zwierzątka, kto by się tego spodziewał.

- Proszę oto one, dwa kamienie, po jednym dla każdego z Was. - Wyciągnęła je z kieszeni i wręczyła mężczyznom. - Pilnujcie ich, bądźcie ostrożni, nie zgubcie, nie dostaniecie więcej takiego prezentu. - Ostrzegła ich jeszcze, po czym odwróciła się na pięcie i ruszyła przed siebie. Była zadowolona, nie mogła się doczekać z efektu swojej pracy, cztery kamienie, a ona miała piąty - który nimi rządził.

Koniec sesji