Rita nie była bogata, ale nie należała też do osób, które miały problem, aby wiązać koniec z końcem. Nie zmieniało to jednak faktu, że kiedy nadarzyła się ta jakże niesamowita, wspaniała okazja, aby kupić bilet na rejs w tak dobrej cenie, to postanowiła z niej skorzystać. Każdy czasem potrzebował oderwać się od rzeczywistości, więc widziała same plusy związane z tą krótką podróżą. Po Spalonej Nocy miała ochotę złapać głębszy oddech, gdzieś z dala od Londynu, bo dlaczego by nie. Zresztą przynajmniej na chwilę odpocznie od towarzystwa - a tak przynajmniej jej się wydawało. Rita doceniała samotność, zwłaszcza, że mieszkała z dwójką braci, którzy potrafili być naprawdę bardzo intensywni.

Gdy tylko znalazła się na pokładzie statku zaopiekował się nią ktoś z obsługi, uśmiechała się serdecznie do każdego, kto tylko na nią spojrzał. Całkiem przyjemnie zaczynał się ten wypad. Wręczono jej drinka w rękę, założono na szyję kwieciste wieńce, miały w sobie coś z tych hawajskich - przynajmniej tak się jej wydawało, bo Kelly tylko część życia spędziła w Ameryce, mogła więc nieco mylić fakty. Jej bagaże zostały zabrane, teraz w towarzystwie nieznajomego mężczyzny była oprowadzana po całkiem dużym statku. Humor jej dopisywał, nie spodziewała się, że kupno tego biletu okaże się być strzałem w dziesiątkę.

Zostali pozostawieni przy barze, dlaczego by nie wypić jakiegoś pysznego, słodziutkiego drinka? Mogła odetchnąć, z dala od znajomych twarzy, nikt nie pilnował, czy zachowuje się odpowiednio, naprawdę zamierzała się dzisiaj rozerwać - w jej przypadku oznaczało to wypicie jakichś trzech drinków z palemką, czy coś.

Schowała klucz do pokoju w niewielkiej torebce, którą miała narzuconą na ramieniu, uśmiechnęła się do mężczyzny, który został oprowadzany z nią, w sumie miała już towarzystwo do spędzenia chwili przy barze. Pewnie obsługa zazwyczaj robiła to w pakietach, nie mieli tylu pracowników, aby każdym zajmować się z osobna, to było całkiem logiczne, czyż nie? Bardzo logiczne.

Nie umknęło jej to, że zostali nazwani panią i panem Bower. Pewnie ktoś sobie robił z nich żarty, być może jakieś niepisane zasady panowały na tym statku, kto by to wiedział tak właściwie.

Nie skomentowała tego błędu, bo nie chciała zrobić przykrości kobiecie, która ich oprowadzała, była miła, to wystarczyło, aby Kelly potakiwała głową. Odeszła w końcu przed siebie i zostawiła ich samych sobie.

Uścisk dłoni nie należał do tych silnych, może to i lepiej. Rita miała średnie doświadczenia z mężczyznami, niektórzy z nich lubili w ten sposób podkreślać swoją dominację, więc całkiem miło się zaskoczyła. Przeszli oficjalne zapoznanie. Po chwili pojawiły się drinki, przyglądała się im przez dłuższą chwilę, były naprawdę niesamowite, kolorowe - być może skusi się na więcej niż trzy, nikt przecież nie dowie się o jej drobnym szaleństwie, była w końcu na wakacjach, krótkich bo krótkich, ale ciągle były to wakacje.

Nie miała pojęcia dlaczego ciągle nazywano ich państwem Bower, konkurs jednak ją zaintrygował. Kelly lubiła rywalizację, jednak zaniepokoiło ją nieco to, że miał odbywać się w parach, przecież była tutaj sama. Podpyta później o zasady, bo czemu by nie, miło byłoby wygrać coś ciekawego, a nawet nie, sama wygrana była już nagrodą.

- Prawda? Chociaż to całkiem zabawne, że uznali, że jesteśmy tu razem, bo przecież w ogóle się nie znamy. - Dodała jeszcze, bo pary raczej nie trzymały się na taki dystans, a przynajmniej tak się jej wydawało. Rita nie była jakąś specjalistką jeśli chodzi o związki, czy małżeństwa, była na to zbyt młoda.

Drinki drinkami, statek miał się zanurzyć pod wodą i pokazać im to, co znajdowało się pod nią. To właśnie ta atrakcja wydawała się być dla Rity najbardziej interesująca, rzadko kiedy przecież miało się podobną możliwość, oczywiście, że miała zamiar jak najlepiej ją wykorzystać, zresztą z wszystkiego chciała korzystać, z darmowych drinków, i tego całego basenu dla imprezowiczów, chociaż sama nie była przecież imprezowiczką.

- Oczywiście, zdarzyło mi się ich kosztować, ale nie ominę kolejnej okazji. - Miała w końcu całkiem zamożnych wujków, którzy często zabierali ją w dziwne miejsca, dzięki czemu mogła zaznać w swoim życiu nieco luksusu, była całkiem obyta w świecie.

- Tak, czekałam na to, nie spodziewałam się, że niemalże od razu będziemy mogli go podziwiać. - Przyglądała się temu, co znajdowało się za szklanymi ścianami statku, czy to w ogóle był ściany? Pewnie nie, jednak nie znała się jakoś specjalnie na statkach, więc mogła nazywać to jak chciała.

- Niesamowity zbieg okoliczności, u mnie było podobnie. Nie planowałam tego, ale nie potrafiłam odmówić, zbyt wiele atrakcji jak za taką cenę, wydawało mi się, że może chcieć mnie oszukać, ale jesteśmy tu i póki co wszystko, co mówił jest prawdziwe, więc to mógł być jakiś szczęśliwy dzień. - Czasem w końcu zdarzały się takie sytuacje, nie zamierzała nad tym rozmyślać jakoś specjalnie, wręcz przeciwnie nastawiła się na to, aby jak najbardziej wykorzystać czas, który miała spędzić w tym miejscu.

- Wydaje mi się, że też podawałam swoje. Jest tu strasznie dużo ludzi, możliwe, że ktoś się pomylił. To nic takiego. - Przynajmniej tak się jej wydawało, w końcu podobne pomyłki się zdarzały, zwłaszcza w miejscach pełnych przypadkowych osób.

Nie wydawało jej się to jednak szczególnie istotne, nikt nie negował jej obecności w tym miejscu, a to było najważniejsze, nie chcieli jej stąd wyrzucić, nie wspominali o tym, że nie powinno jej tutaj być, tylko przypadkiem kilka razy zwrócili się do niej i jej towarzysza losowym nazwiskiem.

Zaśmiała się, kiedy Darcy się odezwał. - To bardzo szlachetne, że tak przywiązujesz się do swojej nowej roli. - Nie musiał przecież tego robić, czyż nie? Obserwowała mężczyznę, kiedy odszedł od stolika i ruszył przed siebie po to, aby przynieść drinki i jedzenie, nie sądziła, że ktoś postanowi się nią opiekować podczas tej krótkiej podróży, to było całkiem miłe. Ogólnie póki co zupełnie nie żałowała tego, że postanowiła skorzystać z tej jakże wspaniałej okazji.

Spędzili razem trochę czasu, zjedli małże, wypili drinki. Gdy zaproponował jej kolejnego nie odmówiła mu, były przepyszne, trudno było być asertywną. Nie była zbytnio doświadczona w spożywaniu alkoholu, więc widać po niej było, że nieco już się rozluźniła. Oczy miała błyszczące, do tego chichotała częściej niż zwykle, nie mogło być inaczej, bo był to całkiem przyjemny wieczór.

W końcu jednak wypadało pójść do pokoju, szczególnie, że statek miał naprawdę wiele do zaoferowania, musiała więc nabrać sił na to, aby odpowiednio wykorzystać kolejne dni. - Tak, masz rację, wypadałoby nieco odpocząć przed kolejnym dniem pełnym wrażeń. - Najwyraźniej jej towarzysz miał takie same zdanie. - Są spore szanse na to, że jutro na siebie wpadniemy, dziękuję za towarzystwo podczas tego wieczoru. - Dodała jeszcze, po czym zaczęła się zbierać. Mężczyzna wyszedł przed nią, Rita została nieco z tyłu, bo musiała znaleźć klucz od pokoju w swojej torebce, a jak wiadomo damska torebka... trudno było w niej znaleźć dno. W końcu jednak odnalazła klucz do pokoju. Trzynaście... teraz tylko musiała znaleźć odpowiednie drzwi. To nie mogło być szczególnie trudne.

Ruszyła po schodach. Szła powoli, mijała kolejne kajuty, dwanaście.. kolejne powinno być trzynaście. Była tak zaaferowana odczytywaniem liczb na drzwiach, że nie dostrzegła, że ktoś znajduje się przed tymi za którymi miało znajdować się miejsce, w którym spędzi noc. Odbiła się więc od Darcy'ego. - Umm, przepraszam. - Powiedziała cicho, dopiero wtedy uniosła głowę i zobaczyła swojego nowego znajomego.

- To chyba mój nocleg. - Wyciągnęła klucz przed siebie i pomachała nim przed twarzą mężczyzny, ten klucz miał być argumentem na to, że to ona miała znaleźć się za tymi drzwiami.

Uśmiechnęła się jeszcze, kiedy usłyszała słowa padające z jego ust, chyba nawet odrobinę się zarumieniła, chociaż może ten rumieniec był spowodowany tymi kolorowymi drinkami, które wcześniej wypiła? Jedna i druga opcja była prawdopodobna. - W takim wypadku do zobaczenia panie Bower. - Dodała jeszcze. Całkiem zabawne było to, że zostali uznani za małżeństwo, nigdy wcześniej nic podobnego jej się nie przytrafiło, mogła trafić gorzej - Darcy okazał się bowiem być całkiem szarmancki i miły, właściwie to chyba nie mogła trafić na lepsze towarzystwo.

Najwyraźniej jednak wcale nie mieli czekać do następnego dnia, ledwie kilka minut później wpadła na niego... i to dosłownie. Była tak zaabsorbowana szukaniem odpowiednich drzwi, że nie zauważyła mężczyzny, który stał na jej drodze, a właściwie to przed drzwiami, które ją też interesowały.

- Nie jestem chyba, aż tak pijana... - Brakowało jednak pewności w jej głosie. Istniała szansa, że mogła coś pomylić, tylko, że jeszcze kilka sekund temu była całkiem pewna, że widziała trzynaście na swoim kluczu, a na tych drzwiach również był taki numer.

- Trzynaście, szukam trzynastki. - Spojrzała na niego, tak jak zasugerował. Faktycznie klucz, który trzymał w ręku pasował do drzwi znajdujących się przed nimi. Musiała coś pomieszać, spojrzała odruchowo na klucz, który nadal trzymała w dłoni, bardzo kurczowo, numerek jednak nie chciał się zmienić, nadal widziała trzynastkę. Coś innego musiało pójść nie tak jak powinno.

W między czasie Darcy otworzył drzwi, Rita była nieco zestresowana, nie sądziła, że będzie mieć jakieś problemy z noclegiem, może jednak ta podróż to wcale nie był taki dobry pomysł jak jej się wydawało. Zajrzała do środka dopiero, kiedy jej towarzysz zapytał ją o bagaż. Rozejrzała się po pomieszczeniu które miało być jej, w sumie to chyba jego pokojem.

Bagaż faktycznie należał do Kelly, a skoro drugi był jego - to pokój okazał się być wspólny. Momentalnie przestało jej szumieć w głowie, otrzeźwiała. - Tak, to moje rzeczy. - Potwierdziła jeszcze, cóż przynajmniej wyszło, że nie ściemniała i nie pomyliła się, zawsze to jakiś plus.

Weszła za nim do środka, w końcu znajdowały się tu i jej rzeczy, więc uważała, że ma prawo to zrobić. - Co tam jest napisane? - Zapytała jeszcze, widząc, że Lockhart trzymał w dłoni jakąś kartkę.