Szanowny Panie Tarpaulin,
"Biznes" to moje drugie imię. Tak naprawdę nie, jest to "Leopold". Oczywiście w razie potrzeby spotkania w dyskretnym miejscu zapraszam do mojego zakładu pogrzebowego. Podsłuchiwać tam mogą jedynie martwi, czym bym się szczególnie nie martwił. Słuch mają niezły, lecz mówią i ruszają się w nader rzadkich okolicznościach.

Wujku,
mam taką głupią sprawę, wiem, że posiadasz pewne kontakty, a mnie brakuje składników do eliksirów. Czy byłbyś w stanie umówić mnie na spotkanie z handlarzem, który jest w stanie dostarczyć sproszkowany róg jednorożca, byłabym Ci ogromnie wdzięczna gdybyś towarzyszył mi w tym spotkaniu.

Szanowny Panie Tarpaulin,
Dziękuję za list oraz za okazane mi zaufanie — i to tak jawnie okazane mojej rzekomej skłonności do innowacji.
Pański pomysł nie należy do najczęściej spotykanych, ale nie jest też całkowicie pozbawiony sensu. Różdżka i pałka pozostają jednak narzędziami o odmiennym przeznaczeniu, a próba połączenia ich w jeden przedmiot wymagałaby kilku ustępstw po obu stronach. Nie wykluczam, że coś takiego dałoby się wykonać — pytanie jedynie, jak bardzo chciałby Pan, aby była to różdżka, a jak bardzo pałka.
Pozwolę więc sobie dopytać o kilka kwestii, zanim uznam sprawę za możliwą lub niemożliwą:
— Jakiej długości i ciężaru oczekiwałby Pan od takiego przedmiotu? Bardziej pałkarskiej czy bliższej klasycznej różdżce?
— Czy przedmiot miałby rzeczywiście służyć do uderzeń?
— Ma Pan preferencje co do drewna? (Twarde, sprężyste, cięższe, lżejsze?)
— I wreszcie: czy posiada Pan już własną różdżkę i chciałby ją zastąpić, czy mówimy o osobnym egzemplarzu do zastosowań… bardziej wyspecjalizowanych?
— Ma Pan preferencje co do dodatkowych zdobień?

Czekam na odpowiedź i szczegóły.

26.10

Woody,

czy będziesz w stanie pomóc w tej sprawie nawiedzenia Ponuraka? Jeżeli okaże się, że to nie duch, a jakichś zwierzak, to J. przysłał mi jakiś czas temu dane pewnej uzdrowicielki, której rodzina posiada sanktuarium, gdzie pewnie będą w stanie zająć się tym ponurakiem. Przesyłam Ci dane umożliwiające spotkanie. Jeśli to nawiedzenie, może spróbujemy poprosić o pomoc Macmillana...
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebował w tej lub innej sprawie przed Samhain.
Annie

Na skrobankę to z 30 lat za późno ale dzięks za piwo
Uświadcz co żem stworzył
Na zdrowie

Szanowny Woody,

Zwracam się do Ciebie w związku z inicjatywą, o której dyskutowaliśmy w przeddzień Spalonej Nocy: zdawałoby się, że było to wszystko nie tak dawno temu, a jednak, upłynęło wystarczająco dużo czasu, żebyśmy mogli patrzeć na działanie jadłodzielni Lewisa i tego, jak jest Nokturnowi potrzebna. W związku ze zbliżającym się świętem zapewne przeżyje jeszcze większe oblężenie niż zwykle. Przyjmij więc, proszę, datek pieniężny na wspomożenie jadłodzielni. Wybacz, że wykorzystuję Cię jako pośrednika: nie znam Twojego współpracownika na tyle dobrze, żeby wręczać mu pieniądze osobiście, a nie chciałabym, aby pomyślał o mnie czego zdrożnego. Tobie mogę zdradzić, że pieniądze przekazała mi bardzo droga przyjaciółka, Lorien Mulciber, gdy opowiedziałam jej o trudach życia na Nokturnie, chwaląc przy tym, oczywiście, inicjatywę McKinnona. Poleciła mi upewnić Was, że wszystkie formalności prawne załatwiła zawczasu, a pieniądze są uczciwymi: rozporządzać więc możecie darowizną wedle swojego uznania, aby dopomóc tym, którzy tego potrzebują.

Widziałam nową reklamę Waszego jedzenia na dowóz. Zawiesiłam oko. Szkoda tylko, że ta czarownica na miotle ma czym oddychać, ale nie ma na czym siedzieć.