Jestem doprawdy urzeczona strumieniem emocji zawartym w rozbudowanej treści twego ostatniego listu. Nie mniej znajduję twoje ostatnie artystyczne dzieło przyjemnie zajmującym i osobistym za co wyrażam wdzięczność.

Liczę jednocześnie, że twoja rekonwalescencja przebiega sprawniej niż ubywa dni wolnych od zadań zawodowych. Ostatnio w moje posiadanie trafiła pewna właściwość lub może raczej nieruchomość, która wydaje się ciekawą zagadką. Zastanawiałam się czy może nie zaciekawiłaby by Ciebie lub może kogoś z twoich krewnych od strony matki. Dziwna właściwość wydaje się być pozostałością po magii uwolnionej w noc pożarów i mieć związek z dziwnym limbo o jakim wspominają relacje z wydarzeń Beltane.

Nie chcę nadwyrężać twojego zdrowia wiec potraktuj to proszę jako zupełnie swobodne zaproszenie do odwiedzenia Crossroads. Wróciłam już do Londynu i nie planuję przez najbliższe kilka dni go opuszczać.

Twój list rzeczywiście miło mnie połechtał. Akuratnie prowadzę eksperymenty nad środkami do przechowywania higroskopijnych proszków. Postanowiłam także sprawdzić pogłoski o dziwnych właściwościach procesu wytwarzania przedmiotów związanych z Samhain.

Przykro mi lecz niestety nie będę w stanie dostarczyć Ci rzeczonego pojemnika. Dziwna przypadłość dotykająca proces ich wytwarzania zdaje się istnieć rzeczywiście. Niezależnie od wkładanego czasu i wysiłku wszelkie próby wytworzenia przez moją osobę pojemnika dla Ciebie kończą się porażką.

Z zawstydzeniem przyznaję, że tym razem nieznane fatum wygrało. Na dziś dzień nie potrafię określić jego natury. Niemniej zdaje się, że nie dotyczy to tylko mojej osoby. Odnoszę wrażenie, że od czasu pożogi omeny i wróżby zdają się oddziaływać swoimi kaprysami mocniej na nasz los.

Oczywiście gdybyś mimo to miała w intencji wykonać lampion, którym mogłabym udekorować okna to byłabym wdzięczna. Zależnie od kapryśnych wyroków losu przyjmę też zupę dyniową.