Baldwin,

Nie ma powodu do używania złośliwości. Gdyby nie to, że zaprosiłem już koleżankę, odmówiłbym wam.

Proszę, zachowuj się przy niej. Jest nieśmiała.

Charles

Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin, Baldwinie.

Baldwin,

Przeczytałem Twój list w środku nocy i prawdę mówiąc, do rana nie pamiętałem, co chciałeś mi przekazać. Przepraszam.

Nie zwykłem palić w samotności. Czuję się teraz w obowiązku zaproszenia Cię do siebie. W międzyczasie załączam coś, co pozwoli Ci odpocząć (i pozostać w łóżku zamiast pisać listy)

Pozdrawiam
CRM

Szanowna Panie Malfoy,

miałem okazję ujrzeć pana dzieła podczas przyjęcia Muzy inspirowanego Snem Nocy Letniej. Instalacja niezwykle mnie poruszyła i pragnę zamówić u Pana obraz, przedstawiający moją myśl. Pozostawiam z nią Pana i oczekuję odpowiedzi.

Z wyrazami szacunku

Mój mężny Samsonie,

Gdyby nie Twój charakter pisma, gdyby nie podpis, który złożyła Twoja ręka, gdyby nie ten gołąb... Pomyślałabym, że to nasz miły przyjaciel, Oleander, robi sobie żarty, podszywając się pod Ciebie w naszej prywatnej korespondencji. Wiesz, co bym mu odpowiedziała: "spróbuj nie sypiać z mężczyznami w wieku swojego ojca, to nigdy nie kończy się dobrze". Tobie na szczęście nie muszę tego mówić, prawda?

Jeżeli prosisz o konkretne informacje, cóż, Morpheus Longbottom jest niewymownym obdarzonym darem kwiecistej wymowy – zwłaszcza, kiedy wznosi toasty na arystokratycznych przyjęciach, sławiąc przy tym bogów. To znany jasnowidz, choć mniej znany niż Vakel Dolohov (ten, którego artykuły zawsze czytam w Proroku): było o nim ostatnio głośno w związku z wydarzeniami w Windermere, choć po śmierci brata, ktory zginął na Beltane, wycofał się na jakiś czas z towarzystwa. Nie wiem, na ile mokre były te jego fantazje o końcu świata, których wstydzisz mi się pokazać, ale na początku sierpnia ogłosił akcję zbierania wody dla Afryki w Dolinie Godryka, więc... Chciałbyś, żebym dyskretnie zapytała znajomego wróżbitę, co o tym sądzić?

Bo jeżeli pytasz o mój osobisty osąd dotyczący osoby Morpheusa Longbottoma, cóż, nie znam go dobrze, nie przedstawiono nas sobie oficjalnie. Wierzę jednak, że każdy, kto znajduje Twoje obrazy pięknymi, musi nosić w sobie piękną duszę. Bardzo piękną albo bardzo przegniłą, kochany. Czy powinnam Ci składać gratulacje, czy może śmiać się, że patron tego mugolaka z Muzy – Lorenza Remigtona – i Ciebie pragnie wziąć pod swoje skrzydła?

Idę na miasto, wrócę późno, raczej wrócę.
No chyba, że przypadkiem spotkam miłość życia, wtedy nie wrócę.
W szafce masz przygotowana kolacje, min Kaejre. Zjesz w końcu coś porządnego. Wiem jak wygląda twoje jedzenie w biegu, a nie mam zamiaru walczyć później z twoją anemia.
Także bądź grzeczny i zjedz.
Daj dla Lindy wapno, jest w szafce na leki.
Tak kochany, mamy szafkę na leki.
W łazience, Linda nie opanowała jeszcze sztuki wspinania się po kafelkach, więc to był oczywisty wybor.
Lucyfer jest ze mną.
Zostawiłam ci też tilslørte, ale pierw kolacja.
Nie przyzwyczajaj się, nudziło mi się po prostu.

Byłam dziś w odwiedzinach i ta szmata, służąca w sensie, zasugerowała, że to nie jest w dobrym guście przychodzić nie informując ówcześnie wuja.
Szmacisko jebane nie będzie mi mówić co jest w dobrym guście, bo ta mała dziwka do końca życia będzie szorować podłogi, śliniąc się pewnie do wuja i marząc o byciu jego małą prostytutką.
Kurwa zapomniała przez moment kim jest i z kim rozmawia.
I przez chwilę miałam ochotę chwycić jej włosy, rozpierdolić ten pusty łeb o jasny marmur.
Tak pięknie wyglądałaby podłoga. Tak intensywnie. Gdyby tak dowiedzieć się jaki odgłos wyda jej miażdżona czaszka pod mym butem - jaki będzie ostatni pierdolony dźwięk, który wyda nim skona?
W opowieściach są to zwykle piękne ckliwie słowa - ale to nie prawda. Te słowa to bulgot, obślizgłe stęknięcia, ostatnie chrapliwe jęknięcia które już nie przypominają człowieka.
Upomniałam szmatę i kazałam jej spierdalać - nim zamieniłam myśli w czyny.
Do wuja już napisałam - i tak, kulturalnie, jestem wszak damą i nie każdy musi wiedzieć jak bardzo fantazjuję o śmierci przydrożnej kurwy, której poszczęściło się w życiu i awansowała na pokojówkę, łudząc się że awansuje na prywatną dziwkę, a następnie na panią domu. O tych fantazjach wiesz tylko Ty i ja, Min Kaejre.
Trochę się uniosłam, ale już mi lepiej, pójdziemy na goferki?

Dzień dobry, tak w ogóle.

Szczurku,

nadal gnijesz w swojej norze na Nokturnie? Mam interes. Rodzinny. Musimy porozmawiać w cztery oczy.