—23/10/1972—

Drogi Bertie,

ostatnia prosta do obchodów Samhain powita mnie lada moment pociągowym smarem, gdyż obowiązki wobec kraju wyganiają mnie z Anglii nad urokliwe szwajcarskie jezioro. Niemniej, nawiązując do tradycji własnych, nawet jeśli dość świeżych, chciałbym złożyć u Ciebie mój drogi przyjacielu serdeczne zapytanie w sprawie grzanego wina na sabacie w Little Hangleton. Niezwykle zasmakował mi grzaniec pańskiego pomysłu, i choć sam nie jestem wielkim miłośnikiem takiego sposobu zaserwowania trunku, sądzę, że na ostatni z październikowych wieczorów byłby on doskonały zwłaszcza przez wzgląd na późną godzinę i jesienną aurę spotkania.

Poza smoczym winem, produktem niemalże flagowym wynikłym z naszego tandemu, rozmyślałem nad dwiema innymi opcjami, łagodniejszymi dla podniebienia lub adekwatnymi dla osób nieletnich i na służbie. Chciałbym zaproponować smaki oparte kolejno o białe wino i może sok winogronowy: Złote Jabłko i Świt z czego pierwsza z nowych propozycji w oczywisty sposób nawiązywałaby do jeszcze niezbyt nagłośnionej naszej fundacyi, zaś drugie byłoby szczęśliwie pozbawione możliwości nadużycia go. Rozważałem różne efekty, zainspirowany dymem płynącym z nozdrzy. Czy dymek nad trunkiem mógłby układać się w kształt szarlotki? Albo przy napitku bezalkoholowym, czy zmysły nie mogłyby nas przekonać, że świat jest zaiste miejscem pełnym uroku? Choćby na moment, choćby na krótki błysk brokatu.

Wygląd stoiska i dystrybucja oczywiście pozostałaby po mojej stronie, w kwestii finansowej dogadalibyśmy się, abyś oczywiście nie był stratny. Chciałbym umieścić znak firmowy łyżeczki w widocznych miejscach, aby ludzie wiedzieli gdzie szukać ich poza sabatem. Wracam dopiero 27, ale z powodzeniem możesz się kontaktować w sprawach logistyki z moim sekretarzem Lazarusem Lovegoodem. Listy do mnie odczytam niestety dopiero po powrocie, ale przez te kilka dni do 31 może też uda nam się spotkać?